Ба тавсифи ту аз фарти сабоҳат

به توصیف تو از فرط صباحت

НиФзўд аз ситоиши ҷузи қабоҳат

نیفزود از ستایش جز قباحت

Ба лаълат дар ҳаловат қӣматӣ дошт

به لعلت در حلاوت قیمتی داشت

Агар будӣ шукрро ин малоҳат

اگر بودی شکر را این ملاحت

Намонад бадари рахшонат дар ахлоқ

نماند بدر رخشانت در اخلاق

Надорад нутқ то донад фасоҳат

ندارد نطق تا داند فصاحت

Агар инаст он дарҷи нмксўд

اگر این است آن درج نمکسود

Басо носур хоҳад шуд ҷароҳат

بسا ناسور خواهد شد جراحت

Ба ҳам чашмят ъбҳр омад аз боғ

به هم چشمیت عبهر آمد از باغ

Ба ҷайбаши сар дар афтод аз вақоҳат

به جیبش سر در افتاد از وقاحت

Биё аз ман шинави авсофи худ ро

بیا از من شنو اوصاف خود را

Ки дар ҳар кишварӣ кардам саёҳат

که در هر کشوری کردم سیاحت

Назиратро нҷстм дар тнзаҳ

نظیرت را نجستم در تنزه

Надидатро надидам дар самоҳат

ندیدت را ندیدم در سماحت

Ба дили тухми ғамати ашкам самар дод

به دل تخم غمت اشکم ثمر داد

Аҷаб маҳсӯлӣастам зини фалоҳат

عجب محصولی استم زین فلاحت

Ғариқи мавҷи ашками тани бад-ӣни тоб

غریق موج اشکم تن بدین تاب

Самандарро биё бингар сбоҳт

سمندر را بیا بنگر سباحت

Сафойии ҷон ба ҳасрат додам охир

صفایی جان به حسرت دادم آخر

Китобат хатмам омад зини сароҳат

کتابت ختمم آمد زین صراحت