Зинҳори алои ёри длозори худо ро

زنهار الا یار دلازار خدا را

Дар пои мФкни аҳду нигаҳдори вафо ро

در پا مفکن عهد و نگهدار وفا را

Тарсам ки дар ӯ бртў расад тири газандӣ

ترسم که در او برتو رسد تیر گزندی

Осоиш худ бингар ва машкан дили мо ро

آسایش خود بنگر و مشکن دل ما را

Ёдати тараби ангезу фироқати тъб омез

یادت طرب انگیز و فراقت تعب آمیز

Ишқам чаҳ хуш омехт баҳами дарду даво ро

عشقم چه خوش آمیخت بهم درد و دوا را

Аз рӯй миннати шарму ҳаёи ин ҳама то чанд

از روی منت شرم و حیا این همه تا چند

Ҳар чанд худ аз рӯй ту шармаст ҳаё ро

هر چند خود از روی تو شرم است حیا را

Зон чашм ба дили нешам ва зон лаъл ба лаби нӯш

زان چشم به دل نیشم و زان لعل به لب نوش

Ҷузи пеши ту кшнид ба ҳам ранҷу шифо ро

جز پیش تو کشنید به هم رنج و شفا را

Дар айни вафои сози ҷафояти аҷаби орм

در عین وفا ساز جفایت عجب آرم

Каз як назар изҳор кунӣ хашму ризо ро

کز یک نظر اظهار کنی خشم و رضا را

Ваа зон лаби ширини сухан талх надидам

وه زان لب شیرین سخن تلخ ندیدم

Кас ҷамъ кунад чун ту ба дашноми дуо ро

کس جمع کند چون تو به دشنام دعا را

Лаъли ту рўонбхшу даҳони ту назари танг

لعل تو روانبخش و دهان تو نظر تنگ

Бо он ду ки омехтаи ин бухлу сахо ро

با آن دو که آمیخته این بخل و سخا را

Гоҳе ба ман афкани нигаҳӣ чун шавад охир

گاهی به من افکن نگهی چون شود آخر

Султон бинавозад агар аз лутфи гадо ро

سلطان بنوازد اگر از لطف گدا را

Бо хавфу раҷои рӯ ба ту оварад сафойӣ

با خوف و رجا رو به تو آورد صفایی

Мухтори туе дрҳқ ӯ ахзу ато ро

مختار تویی درحق او اخذ و عطا را