Ба ҷои дӯстӣ ар душмании сазоӣ ман аст

به جای دوستی ار دشمنی سزای من است

Ҷафои зи ҷониби ҷонони камӣни ҷазоӣ ман аст

جفا ز جانب جانان کمین جزای من است

Гузашту ҳасратами афзуд аз онкӣ гуфт табиб

گذشت و حسرتم افزود از آنکه گفت طبیب

Алоҷи ин мараз аз лаъл ҷон физой ман аст

علاج این مرض از لعل جان فزای من است

Пас аз ҳалок ба болинами ой ва фориғ бош

پس از هلاک به بالینم آی و فارغ باش

Ки ин мулотафати афзӯни зи хунбҳои ман аст

که این ملاطفت افزون ز خونبهای من است

Туро ба улфати бегона одатӣаст ғариб

ترا به الفت بیگانه عادتی است غریب

Марои баси ин ки хаёли ту ошноӣ ман аст

مرا بس این که خیال تو آشنای من است

зи иқтизои қазо давр набӯд ин тақсим

ز اقتضای قضا دور نبود این تقسیم

Ки қурби баҳраи ғайру ғамат барои ман аст

که قرب بهره غیر و غمت برای من است

Агар зи аҳли ршодм вагар зи хайли залол

اگر ز اهل رشادم وگر ز خیل ضلال

Ба дайру каъбаи дуои ту муддаоӣ ман аст

به دیر و کعبه دعای تو مدعای من است

зи ғайб чеҳра барафрӯз вгўи бимири маро

ز غیب چهره برافروز وگو بمیر مرا

Агар шуҳуди ту мавқуф бар фаноӣ ман аст

اگر شهود تو موقوف بر فنای من است

Ба бе вФоиити андари ҷаҳони баромади ном

به بی وفاییت اندر جهان برآمد نام

Ҷузи ин туро чаҳ самари дигар аз ҷафоӣ ман аст

جز این ترا چه ثمر دیگر از جفای من است

Куҷои зи дӯсти сафойии маро фаромӯшӣ аст

کجا ز دوست صفایی مرا فراموشی است

Ба малики ҷону дил аз ваии тиҳии куҷоӣ ман аст

به ملک جان و دل از وی تهی کجای من است