Марои дард аз шикебе фузун аст

مرا درد از شکیبایی فزون است

Ки дил дар синаи чандин бесукӯн аст

که دل در سینه چندین بی سکون است

зи аҳволам чаҳ пурсӣ кошки хунин

ز احوالم چه پرسی کاشک خونین

Гувоҳам бар ҷироҳот дарун аст

گواهم بر جراحات درون است

Бгўхўд бе ту чун поем ки дар ҳиҷр

بگوخود بی تو چون پایم که در هجر

Аннани тоқат аз дастам бурун аст

عنان طاقت از دستم برون است

Мҳли бори фироқами брдли риш

مهل بار فراقم بردل ریش

Ки он ғам беш аз ин як қатра хӯн аст

که آن غم بیش از این یک قطره خون است

Марои давр аз лабат ҳар лаҳза дар ҷом

مرا دور از لبت هر لحظه در جام

Ба ҷой май сиришки лола гаван аст

به جای می سرشک لاله گون است

Ба айни раҳматами як раҳ назар кун

به عین رحمتم یک ره نظر کن

Ки ашкам дар раҳати рашк ъиўн аст

که اشکم در رهت رشک عیون است

Худоро аз дил худ пресс борӣ

خدا را از دل خود پرس باری

Ки шавқам бар висолат чанд ва чун аст

که شوقم بر وصالت چند و چون است

Марои гуҳи дарду гуҳ дармон фиристод

مرا گه درد و گه درمان فرستاد

Надонистам ки ишқат зуфунун аст

ندانستم که عشقت ذوفنون است

Хурӣ дар дӯстии хӯнам дариғо

خوری در دوستی خونم دریغا

Ки чархами хасму бахтам божгўн аст

که چرخم خصم و بختم باژگون است

Ба савдоят нишотӣ дорам аммо

به سودایت نشاطی دارم اما

Нишотӣ кам ба сад ғам раҳнамӯн аст

نشاطی کم به صد غم رهنمون است

зи аҳди зар ба меҳрати бастаи мисоқ

ز عهد زر به مهرت بسته میثاق

На ин савдои маро дар сар кунун аст

نه این سودا مرا در سر کنون است

Сафойиро з расвоӣ матарсон

صفایی را ز رسوایی مترسان

Ки бо ишқати хирадмандӣ ҷунун аст

که با عشقت خردمندی جنون است