Равшани шаби олимии з моҳ аст

روشن شب عالمی ز ماه است

Ва зи меҳри ту рӯзи ман сиёҳ аст

و ز مهر تو روز من سیاه است

Дар роҳи ту дайн ва дил фикандем

در راه تو دین و دل فکندیم

Брхок чаҳ ҷои мол ва ҷоҳ аст

برخاک چه جای مال و جاه است

Аз мо ҳамаи ҷону сар фишондан

از ما همه جان و سر فشاندن

Ва зи ҷониби дӯсти як нигоҳ аст

و ز جانب دوست یک نگاه است

Аз фитна ӣ фавҷи ғамзаи дил ро

از فتنه ی فوج غمزه دل را

Дар соя ӣ зулф ӯ паноҳ аст

در سایه ی زلف او پناه است

Чун даст ба фарқи мо нсўдӣ

چون دست به فرق ما نسودی

Бигзор қадам ки хок роҳ аст

بگذار قدم که خاک راه است

Дили ҷӯии ошиқони мискин

دل جویی عاشقان مسکین

Дар кеши шумо магар гуноҳ аст

در کیش شما مگر گناه است

Бо сарву маи он изору қад ро

با سرو و مه آن عذار و قد را

Ташбеҳи камол иштибоҳ аст

تشبیه کمال اشتباه است

На маро кас ба брқбо дид

نه مه را کس به برقبا دید

На сарвиро ба сар кулоҳ аст

نه سروی را به سر کلاه است

Аз дайри сухани марони сафойӣ

از دیر سخن مران صفایی

Бо шайх ки зи аҳл хонақоҳ аст

با شیخ که ز اهل خانقاه است