Сўои дил ки ба тарки ту моил афтода аст

سوای دل که به ترک تو مایل افتاده است

Куҷои қтил ба савдои қотил афтода аст

کجا قتیل به سودای قاتل افتاده است

Гувоҳи сидқу иродат басаст ошиқ ро

گواه صدق و ارادت بس است عاشق را

Ки пеши дида ӣ маъшӯқи бсмл афтода аст

که پیش دیده ی معشوق بسمل افتاده است

Марои хаёли ту хаттӣ ба лавҳи синаи нигошт

مرا خیال تو خطی به لوح سینه نگاشت

Ки нақши ғайри туами доғи ботил афтода аст

که نقش غیر توام داغ باطل افتاده است

Саҳоби хашми ту боради чунон тагарги ҷафо

سحاب خشم تو بارد چنان تگرگ جفا

Ки кишти зори вафои ҳеҷ ҳосил афтода аст

که کشت زار وفا هیچ حاصل افتاده است

Дило тамаъи бабр аз нӯши он лабон хамӯш

دلا طمع ببر از نوش آن لبان خموش

Ки неши ғамза ӣ ӯ саҳми соил афтода аст

که نیش غمزه ی او سهم سایل افتاده است

Бигӯ ба ноқаи алосорбон ки тунди Марв

بگو به ناقه الاساربان که تند مرو

Туро ба дӯшу марои бор бар дил афтода аст

ترا به دوش و مرا بار بر دل افتاده است

Шаб аФтоб нтобад фурӯғи талъати дӯст

شب افتاب نتابد فروغ طلعت دوست

Ба тарафи бодияи гӯйии зи маҳмил афтода аст

به طرف بادیه گویی ز محمل افتاده است

Хатар марост ки киштӣ нишаста дар гирдоб

خطر مراست که کشتی نشسته در گرداب

Туро чаҳ хатара ки пуштӣ ба соҳил афтода аст

ترا چه خطره که پشتی به ساحل افتاده است

Ба ақли даъватам аз ишқ мекунад чун шуд

به عقل دعوتم از عشق می کند چون شد

Ки пери савмиъа бо илми ҷоҳил афтода аст

که پیر صومعه با علم جاهل افتاده است

Сар ӯ фиканда сафойӣ ба пои ёр ва хамӯшам

سر او فکنده صفایی به پای یار و خموشم

Ки раҳ нарафтау боРом ба манзил афтода аст

که ره نرفته و بارم به منزل افتاده است