Надорам фурсат аз шавқи гирифтории тамошо ро

ندارم فرصت از شوق گرفتاری تماشا را

Макун таъҷили сайёди ӣнқадари хӯни резии мо ро

مکن تعجیل صیاد اینقدر خون ریزی ما را

Дарин савдо чаҳ суди андарзи ман каз фарти ҳайронӣ

درین سودا چه سود اندرز من کز فرط حیرانی

Наёбам фарқи пой аз сар ки донам зишту зебо ро

نیابم فرق پای از سر که دانم زشت و زیبا را

Ба куфру дайни мФрмои даъват аз ишқам ки ме надаҳум

به کفر و دین مفرما دعوت از عشقم که می ندهم

Ба сад тасбеҳу зуннори он сари зулфи чилипо ро

به صد تسبیح و زنار آن سر زلف چلیپا را

Ба номизди бутии ширин ки икдм бо ду нӯшин лаб

به نامیزد بتی شیرین که یکدم با دو نوشین لب

Шифо бахшад зи сад олами марази чандини масеҳо ро

شفا بخشد ز صد عالم مرض چندین مسیحا را

Чу дар фирдавси бхромии бад-ӣни боло аҷаб набӯд

چو در فردوس بخرامی بدین بالا عجب نبود

Агар бо теша ӣ ғайрат кунанд аз решаи тӯбо ро

اگر با تیشه ی غیرت کنند از ریشه طوبی را

Ба ҷинатгар дар орандати бад-ӣни талъат яқин дорам

به جنت گر در آرندت بدین طلعت یقین دارم

Ки ризвон дар ҳиҷоби шарми пӯшад рӯй ҳўро ро

که رضوان در حجاب شرم پوشد روی حورا را

Бар ӯ чун ту духтии рашки ҳўролъин худо донад

بر او چون تو دختی رشک حورالعین خدا داند

Ки бар дӯш банӣ одам чаҳ мунтаҳост ҳавво ро

که بر دوش بنی آدم چه منتهاست حوا را

зи шарми чашми гирои бут марорат монад бар бода

ز شرم چشم گیرا بت مرارت ماند بر باده

зи рашки лаъли серобат ҳаловат рафт ҳалво ро

ز رشک لعل سیرابت حلاوت رفت حلوا را

Сафойии сабрам аз дидори маи рӯйон чаҳ фармое

صفایی صبرم از دیدار مه رویان چه فرمایی

Ки натавон дӯхт чашм аз дидани хуршеди ҳрбо ро

که نتوان دوخت چشم از دیدن خورشید حربا را