Сарҳо ҳама бар найзау танҳо ҳама бар хок

سرها همه بر نیزه و تن ها همه بر خاک

Аз кини замини оҳу з бе Меҳрии афлок

از کین زمین آه و ز بی مهری افلاک

То ҳуши ҳаме роҳ сипорад сар бе тан

تا هوش همی راه سپارد سر بی تن

То дидаи ҳаме кор кунад пайкари сад чок

تا دیده همی کار کند پیکر صد چاک

Танҳо ҳамаи анбошта дар хок ва ба хӯн дар

تن ها همه انباشته در خاک و به خون در

Сарҳо ҳамаи овехта аз ҳалқа ӣ фитрок

سرها همه آویخته از حلقه ی فتراک

Бар ҳртни маҷрӯҳу дили ришу лаби хушк

بر هرتن مجروح و دل ریش و لب خشک

Сад чашмаи равони бештар аз дида ӣ намнок

صد چشمه روان بیشتر از دیده ی نمناک

Дар рехтани хӯни азизони ҳамаи исроф

در ریختن خون عزیزان همه اسراف

Дар базли камӣни шарбати обии ҳамаи имсок

در بذل کمین شربت آبی همه امساک

эй вой бар он қавм ки ҳурмат нашносанд

ای وای بر آن قوم که حرمت نشناسند

Аз хӯни тани поки ту то хӯни дили ток

از خون تن پاک تو تا خون دل تاک

Дар ҳизи имкони магар инаст агар ҳаст

در حیز امکان مگر این است اگر هست

Ҷӯрӣ ки бадви паии набарди поя ӣ идрок

جوری که بدو پی نبرد پایه ی ادراک

Серобтар аз боғи биҳишти оли набӣ буд

سیراب تر از باغ بهشت آل نبی بود

Чора ӣ лаби хушк ар шудӣ аз дида ӣ намнок

چاره ی لب خشک ار شدی از دیده ی نمناک

Ин боди мухолифи з куҷо хост ки омехт

این باد مخالف ز کجا خاست که آمیخت

Ҳафтод чамани лолау гул бо хасу хошок

هفتاد چمن لاله و گل با خس و خاشاک

Нагузошт асари аҳли зинои зи оли паямбар

نگذاشت اثر اهل زنا ز آل پیمبر

Чу аз давлати ҷамшеди нишони савлати заҳҳок

چو از دولت جمشید نشان صولت ضحاک

Рон бар раг дил нашутур ин доғи сафойӣ

ران بر رگ دل نشتر این داغ صفایی

Ваз ашк башу нома ӣ олӯда ӣ нопок

وز اشک بشو نامه ی آلوده ی ناپاک