Бар ҳоли он сбӣ на ҳамон ташт зар гирист

بر حال آن صبی نه همان طشت زر گریست

На ташти вожгӯни фалаки сар ба сар гирист

نه طشت واژگون فلک سر به سر گریست

Печиди зини рзиаҳ ба худ ва ӣнқадар гудохт

پیچید زین رزیه به خود و اینقدر گداخت

Ғалатед зини қазия ба сар ва он қадр гирист

غلطید زین قضیه به سر و آنقدر گریست

Кови як тараф фитоду сар аз каф ба як тараф

کاو یک طرف فتاد و سر از کف به یک طرف

Нашигифтгар ба ҳолати он Тифл сар гирист

نشگفت گر به حالت آن طفل سر گریست

Обаш ба хок дар шуду нозаш ба бод рафт

آبش به خاک در شد و نازش به باد رفت

Ҷон бар ба ҷои ашки равон аз басар гирист

جان بر به جای اشک روان از بصر گریست

Аз кафи сараш чу рафт , дар афтоду ҷони супурд

از کف سرش چو رفت، در افتاد و جان سپرد

Бар маргу зиндагонии ваии хоб ва хур гирист

بر مرگ و زندگانی وی خواب و خور گریست

Аз шому Кӯфаи баради шикоят ба ҷаду боб

از شام و کوفه برد شکایت به جد و باب

Не аз қазо ба сар заду не аз қадар гирист

نی از قضا به سر زد و نی از قدر گریست

Зини доғи тозаи шевану шурӣ ба пой шуд

زین داغ تازه شیون و شوری به پای شد

Пас ҳар ки зи аҳли байт бар он бепадар гирист

پس هر که ز اهل بیت بر آن بی پدر گریست

Аз марги он ятем бар он бе касони гузашт

از مرگ آن یتیم بر آن بی کسان گذشت

Ҳоле ки ҷои ашки дарунҳо шарар гирист

حالی که جای اشک درون ها شرر گریست

Дар интизори золими ӣнони съири сӯхт

در انتظار ظالم اینان سعیر سوخت

Бронтқоми қотили онон сқр гирист

برانتقام قاتل آنان سقر گریست

Дарёу дашту кӯҳ аз он нолаҳои зор

دریا و دشت و کوه از آن ناله های زار

Сад баҳр бар руқия ӣ хунин ҷигар гирист

صد بحر بر رقیه ی خونین جگر گریست

Мино ба ҷони ҷину малики рехти оби талх

مینا به جان جن و ملک ریخت آب تلخ

Саҳбо ба коми деву парии лаъл тар гирист

صهبا به کام دیو و پری لعل تر گریست

Буд иқтизои мотами вай ҳар куҷои малик

بود اقتضای ماتم وی هر کجای ملک

Моам ар ба духтарии падарӣ бар писар гирист

مام ار به دختری پدری بر پسر گریست

Сӯзони давиди барқ ва ба гардун шарар фиканд

سوزان دوید برق و به گردون شرر فکند

Афғон кашид раъд ва ба ҳомӯн мтр гирист

افغان کشید رعد و به هامون مطر گریست

Мавлуди осмону замин ҳар чаҳ буд сӯхт

مولود آسمان و زمین هر چه بود سوخت

Танҳо гумон макун ки ҳамон ҷонвар гирист

تنها گمان مکن که همان جانور گریست

Дар расми ин рзиаҳ забон нест хома ро

در رسم این رزیه زبان نیست خامه را

Оҷиз на хома , ҳавсила тангаст нома ро

عاجز نه خامه، حوصله تنگ است نامه را