Қотил ба қасди қурбат агар теғ кин кашид

قاتل به قصد قربت اگر تیغ کین کشید

Хокаш ба дидаи теғ чаро бегунаҳ бурид

خاکش به دیده تیغ چرا بی گنه برید

Қатли ту мотамӣаст ҷаҳонро ки ҷовдон

قتل تو ماتمی است جهان را که جاودان

Бо вай баробарӣ накунад сад ҳазор ид

با وی برابری نکند صد هزار عید

Пай чун нашуд сутур ки душмани барони савор

پی چون نشد ستور که دشمن برآن سوار

Бар наъши чоки чоки ту ӯ ронад ва он давид

بر نعش چاک چاک تو او راند و آن دوید

То аз аташи гулат шуда нилӯфарӣ равост

تا از عطش گلت شده نیلوفری رواست

Сӯсан вааш ар ба чашми чаман хорҳо халид

سوسن وش ار به چشم چمن خارها خلید

Коми ҷавону пер ба як ршҳаҳи талхи сохт

کام جوان و پیر به یک رشحه تلخ ساخت

Он май ки коми хушки ту зон ҷом ҳо кашид

آن می که کام خشک تو زان جام ها کشید

Ин ғами куҷо барам ки ғамати ҳеҷ кас нахурд

این غم کجا برم که غمت هیچ کس نخورد

Ҷузи хоҳарон бекасу атфоли ноумед

جز خواهران بی کس و اطفال ناامید

Даҳр аз азали гирифтаи азоят ки рӯзу шаб

دهر از ازل گرفته عزایت که روز و شب

Гесу бурид шому саҳар перҳан дарид

گیسو برید شام و سحر پیرهن درید

Икроми байн ки баъди шаҳодат чаҳ кард хасм

اکرام بین که بعد شهادت چه کرد خصم

Аз неи ҷинозаи басташ ва аз хӯн кафан бурид

از نی جنازه بستش و از خون کفن برید

Пардохт маҳмилӣ ки назираш малик наёфт

پرداخت محملی که نظیرش ملک نیافت

Орост хлътӣ ки надидаш фалак надид

آراست خلعتی که ندیدش فلک ندید

То ном рӯз рафту нишони шаби ин ситам

تا نام روز رفت و نشان شب این ستم

Бар нек ва бад нарафта сияҳ бӯда ё сифед

بر نیک و بد نرفته سیه بوده یا سفید

Қотили барӣни қтил на танҳо гирист зор

قاتل براین قتیل نه تنها گریست زار

Теғӣ ки србридш аз он низ хӯн чакид

تیغی که سربریدش از آن نیز خون چکید

Дар батни модарони ҳама Тифлон хуранд хӯн

در بطن مادران همه طفلان خورند خون

зи обӣ ки Тифлаш аз дами пайкон кин макед

ز آبی که طفلش از دم پیکان کین مکید

Номад ба хаймаи гоҳ чаро бо камоли қурб

نامد به خیمه گاه چرا با کمال قرب

Чун шати фиғони алътш аз ташнагон шунид

چون شط فغان العطش از تشنگان شنید

Худгар на пои диҷла ба занҷири баста буд

خود گر نه پای دجله به زنجیر بسته بود

Дасти қазо чаро на ба сари сӯй вай чамед

دست قضا چرا نه به سر سوی وی چمید

Аз куштани ин чароғ ки нураш зиёд шуд

از کشتن این چراغ که نورش زیاد شد

Ҳарчаш аду наҳуфт зуҳӯраш зиёд шуд

هرچش عدو نهفت ظهورش زیاد شد