Дардоади тан ба марг чу кораши зи ҷони гузашт

درداد تن به مرگ چو کارش ز جان گذشت

Бгзошти пой бар сари ҷони вази ҷаҳони гузашт

بگذاشت پای بر سر جان وز جهان گذشت

Омад ба ҳарби гоҳ ва ба ҳар гоми зи аҳли байт

آمد به حرب‌گاه و به هر گام ز اهل‌بیت

Сад растхези ом бар он нотавони гузашт

صد رستخیز عام بر آن ناتوان گذشت

Чандон ба куштагони худ аз чашм ва дил гирист

چندان به کشتگان خود از چشم و دل گریست

Коб аз рикоби буришаду хӯн аз Аннани гузашт

کآب از رکاب برشد و خون از عنان گذشت

Пер фалак хамед чу он пери хастаи ҷон

پیر فلک خمید چو آن پیر خسته‌جان

Бар наъши чоки чоки ҷавонии чунон гузашт

بر نعش چاک‌چاک جوانی چنان گذشت

Бе ихтиёри кушта ӯро ба бар кашид

بی‌اختیار کشتهٔ او را به بر کشید

Бо ҳолатӣ ки кори ғам аз имтиҳони гузашт

با حالتی که کار غم از امتحان گذشت

Рух бар Рахши ниҳод ва ба ҳасрати сиришки рехт

رخ بر رخش نهاد و به حسرت سرشک ریخت

Ин донад он ки аз писарии навҷавони гузашт

این داند آن‌که از پسری نوجوان گذشت

Коинки расми зи пай ки ба доғат зем сабур

کاینک رسم ز پی که به داغت زیَم صبور

Осони вагарна аз чу ту кӣ [ май ] тавон гузашт

آسان وگرنه از چو تو کی [می‌]توان گذشت

Душмани зи шқ камоне худ даст барнадошт

دشمن ز شق‌کمانی خود دست برنداشت

Ҳарчанд тири нолаи ваии зи осмони гузашт

هرچند تیر نالهٔ وی ز آسمان گذشت

Аз тоби захму кӯшиши ҳарбу ғами ҳарим

از تاب زخم و کوشش حرب و غم حریم

Ҷони ногузашта аз сари тани тани зи ҷони гузашт

جان ناگذشته از سر تن تن ز جان گذشت

Ва онгаҳ ба рӯй хок дар афтоду кор ӯ

و آنگه به روی خاک در افتاد و کار او

Аз гурзу теғу дашнау тиру синони гузашт

از گرز و تیغ و دشنه و تیر و سنان گذشت

Дар мавҷи ашку хӯни гулӯи ташнаи ҷони супурд

در موج اشک و خون گلو تشنه جان سپرد

Вази пеши чашмаши он ду се наҳри равони гузашт

وز پیش چشمش آن دو سه نهر روان گذشت

Барқи ситезаи хушку турши баргу бори сӯхт

برق ستیزه خشک و ترش برگ و بار سوخت

Бар як баҳори гулшан ӯ сад хазони гузашт

بر یک بهار گلشن او صد خزان گذشت

Дар мотамаши зи синаи маҷрӯҳи ташнагон

در ماتمش ز سینهٔ مجروح تشنگان

Дилҳо бурун фитод чу кор аз фиғони гузашт

دل‌ها برون فتاد چو کار از فغان گذشت

Мардон ба хоку хӯн ҳама хуфтанд ташнаи ком

مردان به خاک و خون همه خفتند تشنه‌کام

Бо онкии мавҷи ашки занон аз миёни гузашт

با آنکه موج اشک زنان از میان گذشت

Танҳо ба роҳи дӯст на даст аз ҳарам кашид

تنها به راه دوست نه دست از حرم کشید

БФшрди пой ва бар сари худ ҳам қалам кашид

بفشرد پای و بر سر خود هم قلم کشید