Бемори Карбало ба тан аз таб тавон надошт

بیمار کربلا به تن از تب توان نداشت

Тоби тан аз куҷо ки тавон бар фиғон надошт

تاب تن از کجا که توان بر فغان نداشت

Гар тишнагии зи пои нФкндш ғариб нест

گر تشنگی ز پا نفکندش غریب نیست

Оби он қадар ки даст бишӯяд з ҷон надошт

آب آن‌قدر که دست بشوید ز جان نداشت

Дар Карбало кашид балое ки пеши ваҳм

در کربلا کشید بلایی که پیش وهم

Арши азими тоқати нимӣ аз он надошт

عرش عظیم طاقت نیمی از آن نداشت

зи омдшди ғами усаро дар сарои дил

ز آمدشد غم اسرا در سرای دل

Ҷое барои ҳасрати он куштагон надошт

جایی برای حسرت آن کشتگان نداشت

Ҷомӣ ба коми тафтаи Тифлон аз он нарехт

جامی به کام تفتهٔ طفلان از آن نریخت

Кӯи ғайри ашк дар назари обӣ равон надошт

کو غیر اشک در نظر آبی روان نداشت

Дар дашти фитнаи хез каз он сарварони танӣ

در دشت فتنه‌خیز کز آن سروران تنی

Ҷузи зери теғу сояи ханҷар амон надошт

جز زیر تیغ و سایهٔ خنجر امان نداشت

Ин сайди ҳам ки монад на аз боби раҳм буд

این صید هم که ماند نه از باب رحم بود

Дигари сипеҳри тири ҷафо дар камон надошт

دیگر سپهر تیر جفا در کمان نداشت

ё кӯр шуд ҷаҳон ки нишоне аз ӯ надид

یا کور شد جهان که نشانی از او ندید

ё кост ӯ чунон ки з ҳастӣ нишон надошт

یا کاست او چنان‌که ز هستی نشان نداشت

Аз дӯстонаши он ҳамаи ёрӣ яқин набӯд

از دوستانش آن‌همه یاری یقین نبود

Вази душманони ҳам ин ҳамаи хорӣ гумон надошт

وز دشمنان هم این‌همه خواری گمان نداشت

Он гарчи сӯхт аз аташи ин буд хӯни сарф

آن گرچه سوخت از عطش این بود خون صرف

Ҷузи ашки чашму лухти ҷигари об ва нон надошт

جز اشک چشم و لخت جگر آب و نان نداشت

Аз баҳри дӯстони ватани ғайри доғу дард

از بهر دوستان وطن غیر داغ و درد

намерафт сӯии Ясриб ва ҳеҷ армағон надошт

می‌رفت سوی یثرب و هیچ ارمغان نداشت

То шоми ҳам зи Кӯфа дар он офтоби гарм

تا شام هم ز کوفه در آن آفتاب گرم

Бар фарқи ҷузи сари шуҳадо соябон надошт

بر فرق جز سر شهدا سایبان نداشت

Аз як шарори оҳ чаро чархро насӯхт

از یک شرار آه چرا چرخ را نسوخت

Дар синаи оташи ғами худгар ниҳон надошт

در سینه آتش غم خود گر نهان نداشت

Вази як қатори ашк чаро хокро нишаст

وز یک قطار اشک چرا خاک را نشست

Гар остин ба дида гўҳрФшон надошт

گر آستین به دیدهٔ گوهرفشان نداشت