Коши он замон ки нҳб намуданд лашкарам

کاش آن زمان که نهب نمودند لشکرم

Душмани рабӯда буд серуми ҷои зеварам

دشمن ربوده بود سرم جای زیورم

Парвози сайру боғи туро дорам орзӯ

پرواز سیر و باغ تو را دارم آرزو

Венаи домгаҳ на бол ба ҷо монад ва на пурм

وین دامگه نه بال به‌جا ماند و نه پرم

Бар оташи фироқи ту санадону санг буд

بر آتش فراق تو سندان و سنگ بود

Варна гудохтӣ сару пои чори гавҳарам

ورنه گداختی سر و پا چار گوهرم

Коши он шарар ки сӯхти хайёми ту сӯхтӣ

کاش آن شرر که سوخت خیام تو سوختی

Чун тору пуди хаймаи саропои пайкарам

چون تار و پود خیمه سراپای پیکرم

Ман зинда ва ту кушта ба хӯни хуфтаи чоки чок

من زنده و تو کشته به خون خفته چاک‌چاک

Хокам ба дидаи бод ки ин ҳол нанигарам

خاکم به دیده باد که این حال ننگرم

намехӯрд бевагӣу асирии маро ба гӯш

می‌خورد بیوگی و اسیری مرا به گوش

Аммо ба ростӣ намеафтод боварам

اما به راستی نمی‌افتاد باورم

Сад бор аз он бтар ки шудӣ гӯшзади маро

صد بار از آن بتر که شدی گوشزد مرا

Омад зи моҷарои ту имрӯз бар серум

آمد ز ماجرای تو امروز بر سرم

Як ҷои билети худу тимори аҳли байт

یک جا بلیت خود و تیمار اهل‌بیت

Як ҷои мусӣбати писару доғи шавҳарам

یک جا مصیبت پسر و داغ شوهرم

Бар доғи Акбарам чаҳ тасаллӣ диҳанд дил

بر داغ اکبرم چه تسلی دهند دل

Дармон чаҳ мекунанд дарин сўки Акбарам

درمان چه می‌کنند درین سوک اکبرم

Бар дӯши ҷони ҳалоки ҷавонам гарон намӯд

بر دوش جان هلاک جوانم گران نمود

Сад раҳи фузуни фироқ ту омад гарони терм

صد ره فزون فراق تو آمد گران‌ترم

Ёрб мабод асиру ғарибии забуну зор

یارب مباد اسیر و غریبی زبون و زار

Чунон ки ман залилу парешону музтарам

چونان‌که من ذلیل و پریشان و مضطرم

То рафт ин падари зи назар ва он писари маро

تا رفت این پدر ز نظر و آن پسر مرا

Ғорб шуд офтобу фурӯи рехти ахтарам

غارب شد آفتاب و فرو ریخت اخترم

Май хостами ҳалоки худ аммо з бахт шавам

می‌خواستم هلاک خود اما ز بخت شوم

Охир касе нашуд ба сӯии марги раҳбарам

آخر کسی نشد به‌سوی مرگ رهبرم

Ман раҳи наварди Кӯфаи ту дар Карбалои муқӣм

من ره‌نورد کوفه تو در کربلا مقیم

Инҳо кӣ аз замонаи гузаштӣ ба хотирам

این‌ها کی از زمانه گذشتی به خاطرم