Коёи ту нестии падари мҳрпрўрм

کآیا تو نیستی پدر مهرپرورم

Лухтӣ фузун нарафта ки рафтӣ худ аз барам

لختی فزون نرفته که رفتی خود از برم

Чокам ба дил ки зад ба тани ин захмҳо ту ро

چاکم به دل که زد به تن این زخم‌ها تو را

Аз тани сарат ки кард ҷудои хок бар серум

از تن سرت که کرد جدا خاک بر سرم

Душмани абас ба наъши ту раҳбар нашуд маро

دشمن عبث به نعش تو رهبر نشد مرا

Донист кин ҳадис аҷаб нест боварам

دانست کاین حدیث عجب نیست باورم

эй мурғи пуршикастаи вомондаи зи ошён

ای مرغ پرشکستهٔ وامانده ز آشیان

Шаҳбози србридаҳ бебол ва бе пурм

شهباز سربریدهٔ بی‌بال و بی‌پرم

эй сари баро [ ва ] фитода аз пои даромада

ای سر برا[و]فتادهٔ از پا درآمده

Бо гурзу теғу новаку зубину ханҷарам

با گرز و تیغ و ناوک و زوبین و خنجرم

Воҳсрто ки ғоилаҳи мотами ту барад

واحسرتا که غایلهٔ ماتم تو برد

Аз ёди хотира ӣ худу савдои модарам

از یاد خاطره‌یْ خود و سودای مادرم

Сар нестат ба тан вале аз фарт бе касе

سر نیستت به تن ولی از فرط بی‌کسی

Боз аз замонаи шиква ба сӯй ту оварам

باز از زمانه شکوه به‌سوی تو آورم

Май хостам ки гул кунамат остон валек

می‌خواستم که گل کنمت آستان ولیک

Кӯи вақти костини яке аз ашки бФшрм

کو وقت کآستین یکی از اشک بفشرم

Як сӯии салби селоату сомони баргу соз

یک سوی سلب سلوت و سامان برگ و ساز

Як сӯии марги хоҳару доғи бародарам

یک سوی مرگ خواهر و داغ برادرم

Нҳби савору рустау халхолу гӯшвор

نهب سوار و رسته و خلخال و گوشوار

Салби кулоҳу чодару дастору мъҷрм

سلب کلاه و چادر و دستار و معجرم

Аз тоби дарду ҳасрату андӯҳ чаҳ борҳо

از تاب درد و حسرت و اندوه چه بارها

Ҳамроҳ дорам аз паии савғоти хоҳарам

همراه دارم از پی سوغات خواهرم

Қатли туроу вақъаи ҳафтод ва як шаҳид

قتل تو را و وقعهٔ هفتاد و یک شهید

Махсӯси ҷаду ҷадда раҳ оварад май барам

مخصوص جد و جده ره‌آورد می‌برم

То зиндаам пас аз ту ба ҷузи хӯн ва хок чист

تا زنده‌ام پس از تو به جز خون و خاک چیست

Обӣ агар банушаму ноне агар хӯрам

آبی اگر بنوشم و نانی اگر خورم

Пас гуфт эй сипаҳ чаҳ буд узри ин гуноҳ

پس گفت ای سپه چه بود عذر این گناه

Ин гӯнаи хору зор чу бинад паямбарам

این‌گونه خوار و زار چو بیند پیمبرم