Бификан зи лутфи бор дигар сояи барсарам

بفکن ز لطف بار دگر سایه برسرم

Май каш ба рӯй дасти гарми бори дигарам

می کش به روی دست گرم بار دیگرم

Кас чун шумо ятем навозӣ наме намӯд

کس چون شما یتیم نوازی نمی نمود

Биншину пора Эй бинишон боз дар барам

بنشین و پاره ای بنشان باز در برم

Бо дасти марҳамат чу итомои дигарон

با دست مرحمت چو یتامای دیگران

Гирди ятемӣ аз лабу дастори бистарам

گرد یتیمی از لب و دستار بسترم

Гар боварат на аз лаби хушками тФўФи дил

گر باورت نه از لب خشکم تفوف دل

Инак далели тоби даруни дида ӣ терм

اینک دلیل تاب درون دیده ی ترم

Бо рӯй зарду ашки равони дили хушам ки ман

با روی زرد و اشک روان دل خوشم که من

Малики ғамати мусаххар аз ин ганҷу лашкарам

ملک غمت مسخر از این گنج و لشکرم

Ман бо камоли яъс ба васлати умедвор

من با کمال یأس به وصلت امیدوار

Ин давлат аз куҷо шавад оё месерум

این دولت از کجا شود آیا میسرم

Дастами з остин накунад осмони раҳо

دستم ز آستین نکند آسمان رها

Варна зи остони ту як гом нагузарам

ورنه ز آستان تو یک گام نگذرم

Гирам ки хасми пеши ту нгзордм ба унф

گیرم که خصم پیش تو نگذاردم به عنف

Он чашми кӯ ки сӯии сўоӣ ту бингарам

آن چشم کو که سوی سوای تو بنگرم

Гар бркнми дил аз туу бародарам аз ту меҳр

گر برکنم دل از تو و برادرم از تو مهر

Он меҳри биркаи афканами он дили куҷо барам

آن مهر برکه افکنم آن دل کجا برم

Чоҳӣаст ҳрқдм ки дроФтм ба сар дар ӯ

چاهی است هرقدم که درافتم به سر در او

Роҳӣ ки аз қафои ту бо фарқ наспурам

راهی که از قفای تو با فرق نسپرم

Ҳошо ки сари зи кӯии ту тобам ба ихтиёр

حاشا که سر ز کوی تو تابم به اختیار

Хуштар зи тахти тоҷўрии хоки ин дирам

خوشتر ز تخت تاجوری خاک این درم

Гар ҳастамӣ пас аз ту ҷузи инам умед нест

گر هستمی پس از تو جز اینم امید نیست

Бар хоки боргоҳи ту умрӣ ба сар барам

بر خاک بارگاه تو عمری به سر برم

Ёрб бабанд дасти таъаддии чархи боз

یارب ببند دست تعدی چرخ باز

Бардорад ар зи турбати ин остони серум

بردارد ار ز تربت این آستان سرم

Рафтам куҷо вале ман ва ин роҳи дайри пой

رفتم کجا ولی من و این راه دیر پای

Ваон раҳи чисони рӯм ки набошӣ ту раҳбарам

وان ره چسان روم که نباشی تو رهبرم