Рафтӣ падари ту тафтаи ҷигар аз ҷаҳони дареғ

رفتی پدر تو تفته جگر از جهان دریغ

Бигузашт оби дидаи маро аз миёни дареғ

بگذشت آب دیده مرا از میان دریغ

Растани пас аз ту нест сазовори ҳоли мо

رستن پس از تو نیست سزاوار حال ما

Поем аз онкӣ даст надорам ба ҷони дареғ

پایم از آنکه دست ندارم به جان دریغ

Таҳсили ҷуръа Эй натавонистам аз барот

تحصیل جرعه ای نتوانستم از برات

Оби ӣнқадар гарон шуду ҷони ройгони дареғ

آب اینقدر گران شد و جان رایگان دریغ

Қатлами насиби номаду умрам ба сар нарафт

قتلم نصیب نامد و عمرم به سر نرفت

Аз бахти вожгӯна ин шуд на он дареғ

از بخت واژگونه این شد نه آن دریغ

Бгзоштии миёни аъодии маро ва худ

بگذاشتی میان اعادی مرا و خود

Кардӣ сафар ба ҷшнгаҳи ҷовдони дареғ

کردی سفر به جشنگه جاودان دریغ

Дар хизмати ту омада ва инак зи нинаво

در خدمت تو آمده و اینک ز نینوا

Бо хасми ҳам сафари сӯии шомами равони дареғ

با خصم هم سفر سوی شامم روان دریغ

Ғамро маҷоли шарҳу забони мақоли кӯ

غم را مجال شرح و زبان مقال کو

Тӯли замон бибояду таии лисони дареғ

طول زمان بباید و طی لسان دریغ

Маҳҷӯр аз остон ту кардам вале мадор

مهجور از آستان تو کردم ولی مدار

Як лаҳзаи чашми раҳмати азин нотавони дареғ

یک لحظه چشم رحمت ازین ناتوان دریغ

Дар чашми мардумам чаҳ кунад стар рӯй боз

در چشم مردمم چه کند ستر روی باز

На бурқаъам ба рух на барсари тилсони дареғ

نه برقعم به رخ نه برسر طیلسان دریغ

Зини пеши соъатии ту бхўондии маро ба сабр

زین پیش ساعتی تو بخواندی مرا به صبر

Ва акнӯн ба мақтали ту манам навҳа хон дареғ

و اکنون به مقتل تو منم نوحه خوان دریغ

АҳФоди оли сидқу сафои дрбдри фусӯс

احفاد آل صدق و صفا دربدر فسوس

Авлоди аҳли кизбу дағои Комрони дареғ

اولاد اهل کذب و دغا کامران دریغ

Аз сарв то самани ҳама барбод рафт ва монад

از سرو تا سمن همه برباد رفت و ماند

Ҳасрати ҷазои заҳмати ин боғбони дареғ

حسرت جزای زحمت این باغبان دریغ

Ин ҳирсу кин чаҳ буд ки гулчини Карбало

این حرص و کین چه بود که گلچین کربلا

Нагузошт ҷузи гулии ҳамаи зини гулистони дареғ

نگذاشت جز گلی همه زین گلستان دریغ