Ақсоми зулмҳо ки дар имкони халқ буд

اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود

Уммат ба хонадон набӯдат қазо намӯд

امت به خاندان نبودت قضا نمود

Зини мардум ончӣ рафт бар аҳФоди Мустафо

زین مردم آنچه رفت بر احفاد مصطفی

Бо васфи куфри сар назд аз од ё самуд

با وصف کفر سر نزد از عاد یا ثمود

Аз мусалламин носибии ин иҳтимом рафт

از مسلمین ناصبی این اهتمام رفت

Бар нафии ваии нхости нсоро ва на яҳуд

بر نفی وی نخاست نصارا و نه یهود

Обаши надоди ҷузи дами ханҷар ки дидаи оҳ

آبش نداد جز دم خنجر که دیده آه

Хеле чунон бахилу ъдотии чунон ънўд

خیلی چنان بخیل و عداتی چنان عنود

Шомӣ накарда шарми дил аз дашнааш шикофт

شامی نکرده شرم دل از دشنه اش شکافت

Кӯфӣ набарда раҳми раг аз ханҷараш гушӯд

کوفی نبرده رحم رگ از خنجرش گشود

Ҳам санг хок шуд таниш аз поймоли асб

هم سنگ خاک شد تنش از پایمال اسب

Он космон ба хоки ҷанобаши баради суҷуд

آن کآسمان به خاک جنابش برد سجود

Урён фитод пайкар бесар дар офтоб

عریان فتاد پیکر بی سر در آفتاب

Онро ки соябони хами гесуии ҳур буд

آن را که سایبان خم گیسوی حور بود

Аз хоки паҳна зард шуд аз хӯни ҷабҳаи сурх

از خاک پهنه زرد شد از خون جبهه سرخ

Гулнори лаби каши омада буд аз аташи кабӯд

گلنار لب کش آمده بود از عطش کبود

Аз теғ ва не дарид чаҳ дилҳои ҳақи нигар

از تیغ و نی درید چه دل های حق نگر

Дар хоку хӯни тпид чаҳ рухҳои ҳақ намӯд

در خاک و خون طپید چه رخ های حق نمود

Фарсӯда шуд ба теғ чаҳ лабҳои лаъли тоб

فرسوده شد به تیغ چه لب های لعل تاب

Олӯда шуд зи хок чаҳ хатҳои машки суд

آلوده شد ز خاک چه خطهای مشک سود

Ҳақ дар замон агар кунад ин қатлро қисос

حق در زمان اگر کند این قتل را قصاص

То ҳашар хӯн равад ба замини сад чу зинда равад

تا حشر خون رود به زمین صد چو زنده رود

Бояд азоби номутаноҳии ҷазои қавм

باید عذاب نامتناهی جزای قوم

Давраст ин муомила аз арса ӣ ҳудӯд

دور است این معامله از عرصه ی حدود

Зини ғами шикеби мотамёни лаҳзаи лаҳзаи кост

زین غم شکیب ماتمیان لحظه لحظه کاست

Чндонкаҳи мотамаши ғами мо дмбдм фузуд

چندانکه ماتمش غم ما دمبدم فزود

То ҷой бар ғамаш нашавад танги ҷовдон

تا جای بر غمش نشود تنگ جاودان

Осори шодӣ аз ду ҷаҳон мотамаш задуд

آثار شادی از دو جهان ماتمش زدود