Бар ташнаи комяш на ҳамин баҳр ва бар гудохт

بر تشنه کامیش نه همین بحر و بر گداخت

Гетии тамоми зеру зибри хушк ва тар гудохт

گیتی تمام زیر و زبر خشک و تر گداخت

Танҳо Фуроти зи оташи хиҷлат бар ӯ насӯхт

تنها فرات ز آتش خجلت بر او نسوخت

Аз шарми ваии муҳӣти ҳаме то шимур гудохт

از شرم وی محیط همی تا شمر گداخت

Дарё ва равад аз дами вай брмдр гирист

دریا و رود از دم وی برمدر گریست

Саҳроу кӯҳ аз ғам ӯ брҳҷр гудохт

صحرا و کوه از غم او برحجر گداخت

Собит ба ҷои худ зи сҳо то Суҳайли сӯхт

ثابت به جای خود ز سها تا سهیل سوخت

Соир ба пои худ зи Зуҳал то қамар гудохт

سایر به پای خود ز زحل تا قمر گداخت

Ин оташ аз чаҳ хост ки то шуъла баркашид

این آتش از چه خاست که تا شعله برکشید

Зарроти малики ҷмраҳи сифати сар ба сар гудохт

ذرات ملک جمره صفت سر به سر گداخت

Аз фирқа то радои ҳамаро тору пуди сӯхт

از فرقه تا ردا همه را تار و پود سوخت

Аз съўаҳ то ҳумои ҳамаро бол ва пар гудохт

از صعوه تا هما همه را بال و پر گداخت

Кайҳон ба кед ишқ батонро баҳона кард

کیهان به کید عشق بتان را بهانه کرد

Ушшоқи тан ба тани ҳамаро он шарар гудохт

عشاق تن به تن همه را آن شرر گداخت

Аз теша ӣ тҳсру таъсир сӯг ӯст

از تیشه ی تحسر و تأثیر سوگ اوست

Фарҳод агар ба сар заду маҷнӯн агар гудохт

فرهاد اگر به سر زد و مجنون اگر گداخت

Аснофи халқ , деву парӣ то бҳимаҳи сӯхт

اصناف خلق، دیو و پری تا بهیمه سوخت

Афроди навъи ҷину малик то башар гудохт

افراد نوع جن و ملک تا بشر گداخت

Ҳайвони худ аз наботу набот аз ҷамод беш

حیوان خود از نبات و نبات از جماد بیش

Инсони зи ҷину ҷини зи малики сахт тар гудохт

انسان ز جن و جن ز ملک سخت تر گداخت

Танҳо ба хавфи хоҳар ва духтар нахурд хӯн

تنها به خوف خواهر و دختر نخورد خون

Ҳам сӯхт бар бародар ва ҳам бар писар гудохт

هم سوخت بر برادر و هم بر پسر گداخت

Бар хоҳарони хори ғарибаш камар хамед

بر خواهران خوار غریبش کمر خمید

Бар духтарони хиради ятемаш ҷигар гудохт

بر دختران خرد یتیمش جگر گداخت

Барони нсоءи ёрау снҷўқи сими сӯхт

برآن نساء یاره و سنجوق سیم سوخت

Барони бенот хотаму халхол зар гудохт

برآن بنات خاتم و خلخال زر گداخت

Он базмро ки сақфу замини аршу фарш буд

آن بزم را که سقف و زمین عرش و فرش بود

Аз ашку оҳи зер фурӯ шуд зибр гудохт

از اشک و آه زیر فرو شد زبر گداخت