Дардо ки деву доми биёбони Карбало

دردا که دیو و دام بیابان کربلا

Бурданди тахту тоҷи сулаймони Карбало

بردند تخت و تاج سلیمان کربلا

Ашки оби сарду лухти ҷигари нони гарм буд

اشک آب سرد و لخت جگر نان گرم بود

Омода дар тадоруки меҳмони Карбало

آماده در تدارک مهمان کربلا

Фалакӣ ба ҷўдӣ омаду фалакӣ ба хӯн нишаст

فلکی به جودی آمد و فلکی به خون نشست

Тӯфон Нӯҳ бингару тӯфони Карбало

طوفان نوح بنگر و طوفان کربلا

Бараду саломи нори халил ар хамӯш кард

برد و سلام نار خلیل ار خموش کرد

Равшани пас аз ҷаҳони ҳамаи нирони Карбало

روشن پس از جهان همه نیران کربلا

Шамшоду сарви ёсу гул аз теша ӣ ситам

شمشاد و سرو یاس و گل از تیشه ی ستم

Шуд беш ва кам қалами зи хиёбони Карбало

شد بیش و کم قلم ز خیابان کربلا

Наз қатъи нахлҳои трӣ хаста шуд чаҳ суд

نز قطع نخل های طری خسته شد چه سود

На шарм дошт аз рухи деҳқони Карбало

نه شرم داشت از رخ دهقان کربلا

Пиндорӣ аз тасомӯҳу тақсири хасм буд

پنداری از تسامح و تقصیر خصم بود

Ин як халаф ки монад зи султони Карбало

این یک خلف که ماند ز سلطان کربلا

Гулчин ба боғбон на тараҳҳум на тарс дошт

گلچین به باغبان نه ترحم نه ترس داشت

Ин гул начед агар зи гулистони Карбало

این گل نچید اگر ز گلستان کربلا

Аз ҳеҷ эътиноеу ғифлат ба ҷой монад

از هیچ اعتنایی و غفلت به جای ماند

Ин як спрғм аз ҳамаи бустони Карбало

این یک سپرغم از همه بستان کربلا

Дар хӯни вай мсоҳлаҳ наз боб раҳм рафт

در خون وی مساهله نز باب رحم رفت

Қатлӣ дигар набӯд дар имкони Карбало

قتلی دگر نبود در امکان کربلا

Даҳр аз ҷаҳоти дасти татовул бар ӯ гушӯд

دهر از جهات دست تطاول بر او گشود

Чун пои буруни ниҳоди зи сомони Карбало

چون پا برون نهاد ز سامان کربلا

Пайдост илтиҳобу аташи пеши аҳли дил

پیداست التهاب و عطش پیش اهل دل

Аз обу ранги гавҳару марҷони Карбало

از آب و رنگ گوهر و مرجان کربلا

То бенгарӣ ба чашми худ оёти тишнагӣ

تا بنگری به چشم خود آیات تشنگی

Бигузар ба хоку реги биёбони Карбало

بگذر به خاک و ریگ بیابان کربلا

Бо сад забон ва даст наёрам навишт ва гуфт

با صد زبان و دست نیارم نوشت و گفت

То ҳашари як ҳадиси зи дастони Карбало

تا حشر یک حدیث ز دستان کربلا