Нафасӣ ки хонд аз дар ҳишмати паямбараш

نفسی که خواند از در حشمت پیمبرش

Хӯн худо бибин ки чҳо рафт бар сараш

خون خدا ببین که چها رفت بر سرش

Аз тани сараш ба нӯк синон рафт дар ҳаво

از تن سرش به نوک سنان رفت در هوا

Пас поймоли паҳна ӣ кини гашти пайкараш

پس پایمال پهنه ی کین گشت پیکرش

Хӯнӣ ки нисбаташ ба худо буд зи эҳтиром

خونی که نسبتش به خدا بود ز احترام

Омехт хасми хира ба хӯнҳои дигараш

آمیخت خصم خیره به خون های دیگرش

Шоҳӣ ки рӯзи разми сазовор шаън ӯст

شاهی که روز رزم سزاوار شأن اوست

Чандини ҳазор фавҷи малик дар мъскрш

چندین هزار فوج ملک در معسکرش

Дар Карбалои баробари як дашти кӣнаи хоҳ

در کربلا برابر یک دشت کینه خواه

Ҳафтод ва як тан аз ҳамагон буд лашкараш

هفتاد و یک تن از همگان بود لشکرش

Нурӣ ки дар латофаташ аз тан ба таб

نوری که در لطافتش از تن به تب

Урён дар офтоб тан афтод бе сараш

عریان در آفتاب تن افتاد بی سرش

Ҷисмӣ ки буд хоки раҳаши бӯсаи гоҳи рӯҳ

جسمی که بود خاک رهش بوسه گاه روح

Карданд шарҳаи шарҳа ба шамшеру ханҷараш

کردند شرحه شرحه به شمشیر و خنجرش

Шамъӣ ки кард рӯҳи қудси ахзи нур аз ӯ

شمعی که کرد روح قدس اخذ نور از او

Афканди дасти ҳодиса дар роҳи сарсараш

افکند دست حادثه در راه صرصرش

Равшан шуд оташӣ ба балоёӣ ӯ ки сӯхт

روشن شد آتشی به بلایای او که سوخت

Шаш сӯй то нуҳуми фалак аз ним ахгараш

شش سوی تا نهم فلک از نیم اخگرش

Фрсўд хайзарон шуду Омуади хоку хӯн

فرسود خیزران شد و آمود خاک و خون

Лаълӣ ки бӯса дод паямбари мукаррараш

لعلی که بوسه داد پیمبر مکررش

Ҷон бар шаҳодаташи ҳамаи таъҷилу ҳирс буд

جان بر شهادتش همه تعجیل و حرص بود

Дили сӯхтӣ валек бар аҳволи хоҳараш

دل سوختی ولیک بر احوال خواهرش

Бар Тифли ширхори шаҳидаш ҷигар насӯхт

بر طفل شیرخوار شهیدش جگر نسوخت

Чндонкаҳ дар ғами ду ятеми бародараш

چندانکه در غم دو یتیم برادرش

Андеша ӣ асирии фарзанду зан ба ҷон

اندیشه ی اسیری فرزند و زن به جان

Нагузошт ҷои мотами аббосу Акбараш

نگذاشت جای ماتم عباس و اکبرش

Даст аз сараши адуии ситам бора барнадошт

دست از سرش عدوی ستم باره برنداشت

Бо онкии устихон шуда бо хоки ҳамсараш

با آنکه استخوان شده با خاک همسرش