Гетии пас аз ту доирааш бе мадори бод

گیتی پس از تو دایره اش بی مدار باد

Афлок бо дирангу замин бе қарори бод

افلاک با درنگ و زمین بی قرار باد

То талх шуд забон ба даҳони ту аз аташ

تا تلخ شد زبان به دهان تو از عطش

Шаҳду шукр ба коми ҷаҳони ногувори бод

شهد و شکر به کام جهان ناگوار باد

Аз ҳасрати ту шарбати таснӣму слсбил

از حسرت تو شربت تسنیم و سلسبیل

Ғулмону ҳурро ба даҳони зҳрмори бод

غلمان و حور را به دهان زهرمار باد

Бо васфи ташнаи комяти андари канори шат

با وصف تشنه کامیت اندر کنار شط

Ҷорӣ ба диҷлаи хӯни дил аз чашмасор бод

جاری به دجله خون دل از چشمه سار باد

Дардои чўкрбло ба миёни по ниҳод гуфт

دردا چوکربلا به میان پا نهاد گفت

Аз шарқи вғрби амну амон бар канори бод

از شرق وغرب امن و امان بر کنار باد

То пуду тори ҷисми ту помоли паҳнаи гашт

تا پود و تار جسم تو پامال پهنه گشت

Мавҷӯдро гусастаи зи ҳам пуду тори бод

موجود را گسسته ز هم پود و تار باد

Рафъи аташ чу аз ту нашуд ҷовдон чаҳ суд

رفع عطش چو از تو نشد جاودان چه سود

Каз ашки дидаи домани мо ҷӯйбори бод

کز اشک دیده دامن ما جویبار باد

Мамнӯъ аз оби молик обаст вои дареғ

ممنوع از آب مالک آب است وا دریغ

зи он хониводаи диҷлау шати шармсори бод

ز آن خانواده دجله و شط شرمسار باد

зи аҳли дағои тақоси ҷафо то кашанди зуд

ز اهل دغا تقاص جفا تا کشند زود

Теғи қисоси ҳақи зи қроби ошкори бод

تیغ قصاص حق ز قراب آشکار باد

Ҳарки аз қабули доғи ту паҳлу кунад тиҳӣ

هرکه از قبول داغ تو پهلو کند تهی

Ҷовид бо шиканҷи ду кайҳони дучори бод

جاوید با شکنج دو کیهان دچار باد

зи андеша ӣ ҳадиси ту ҳар дил ки вораед

ز اندیشه ی حدیث تو هر دل که وارهید

Маҳсӯри ҳукми ҳодисаи рӯзгори бод

محصور حکم حادثه روزگار باد

Бар ҳар танӣ ки сӯги ту носозгор шуд

بر هر تنی که سوگ تو ناسازگار شد

Фарсӯда ӣ замона ӣ носозгори бод

فرسوده ی زمانه ی ناسازگار باد

Гар дар ғамати надидаи сафойии давоми айш

گر در غمت ندیده صفایی دوام عیش

Мафтӯни ин сарочаи нопойдори бод

مفتون این سراچه ناپایدار باد

Чашми шафоат ар з ту дорад ба дайгарӣ

چشم شفاعت ار ز تو دارد به دیگری

Давр аз ҷавори раҳмати парвардгори бод

دور از جوار رحمت پروردگار باد