Чун шоҳи дайн ба лашкари кин рӯбарӯ фитод

چون شاه دین به لشکر کین روبرو فتاد

Итмоми амрро ба насиҳати забони кушод

اتمام امر را به نصیحت زبان گشاد

Фармуд эй амири мъскр чаро накард

فرمود ای امیر معسکر چرا نکرد

Фаҳмати тамизи тӣаи зилол аз раҳи ршод

فهمت تمیز تیه ظلال از ره رشاد

Дидӣ ғурури ҷоҳи чисони барадат аз назар

دیدی غرور جاه چسان بردت از نظر

Он даврҳо маваддат ва он таврҳо вдод

آن دورها مودت و آن طورها وداد

Бе тӯли вақту арзи замони худ чаҳ шуд ки рафт

بی طول وقت و عرض زمان خود چه شد که رفت

Дар ҳақи ман ҳусайни манӣ турои зи ёд

در حق من حسین منی ترا ز یاد

Бо он гузашт чист туро бо ман ин гирифт

با آن گذشت چیست ترا با من این گرفت

Бо он вдод чист туро бо ман ин ъинод

با آن وداد چیست ترا با من این عناد

Иҷрои амр то равад аз ҷониби язид

اجرای امر تا رود از جانب یزید

Имзои ҳукм то шавад аз зода ӣ зиёд

امضای حکم تا شود از زاده ی زیاد

Резӣ ба хоки хӯни марои баҳри малики рай

ریزی به خاک خون مرا بهر ملک ری

Рӯи рӯ ки баҳраи ту ду ҷӯ гандумаш мабод

رو رو که بهره تو دو جو گندمش مباد

Пиндоштии дурустии кор аз шикасти ман

پنداشتی درستی کار از شکست من

Ҳашари ту бо язиди бад-ӣни гӯнаи эътиқод

حشر تو با یزید بدین گونه اعتقاد

Амри худо ба зери паии андохтӣ чу хас

امر خدا به زیر پی انداختی چو خس

Наҳй набӣ ба гӯш дил ингоштӣ чу бод

نهی نبی به گوش دل انگاشتی چو باد

Фахрат ба эътиноӣ язидасту зи ғурур

فخرت به اعتنای یزید است و ز غرور

Бар илтифоти ибн зиёдаст эътимод

بر التفات ابن زیاد است اعتماد

Дар чанги хӯк чун ту нёбдкси эминӣ

در چنگ خوک چون تو نیابدکس ایمنی

Бар пари коҳ чун ту наҷуед каси аътзод

بر پر کاه چون تو نجوید کس اعتضاد

Гуфтам ман ончӣ боядам изҳор кард ва гуфт

گفتم من آنچه بایدم اظهار کرد و گفت

Лекини ту дар салоҳ кунӣ саъй ё фасод

لیکن تو در صلاح کنی سعی یا فساد

Дар ҳар амал ки ҷаззами онии зи хайру шар

در هر عمل که جازم آنی ز خیر و شر

Аз таййибу хбси адли худояти ҷазои дҳод

از طیب و خبث عدل خدایت جزا دهاد

Додӣ ба дасти ҳирсу ҳавои ҳушу рои хеш

دادی به دست حرص و هوا هوش و رای خویش

Рафтат ба боди сорФаҳ чун хоки дайн ва дод

رفتت به باد صارفه چون خاک دین و داد