эй рафта аз азал ба мусӣбати қазои ту

ای رفته از ازل به مصیبت قضای تو

Вазъ бало нашуд ба ҷаҳони ҷуз барои ту

وضع بلا نشد به جهان جز برای تو

Аз сахту сусти ҷумлаи балоёии анбёء

از سخت و سست جمله بلایای انبیاء

Коҳӣ фузун набӯд зи кӯҳи балои ту

کاهی فزون نبود ز کوه بلای تو

Нагузошт дар замона ба ҷои ҷузи балоу крб

نگذاشت در زمانه به جا جز بلا و کرب

То растхези воқеа ӣ Карбалои ту

تا رستخیز واقعه ی کربلای تو

Алои баҳри бало ки туро беш ва кам расед

الا بهر بلا که ترا بیش و کم رسید

Ҷорӣ нашуд қазои худо бе ризои ту

جاری نشد قضای خدا بی رضای تو

Кардӣ фидои дайни худои ҷону моли хеш

کردی فدای دین خدا جان و مال خویش

Ҷовиди инсу ҷони ҳамаро ҷони фидои ту

جاوید انس و جان همه را جان فدای تو

Ҳошо ки каси зи ӯҳда бар ояд қисос ро

حاشا که کس ز عهده بر آید قصاص را

зи он дар ки нест малики ду кайҳони баҳоии ту

ز آن در که نیست ملک دو کیهان بهای تو

Аз сафҳа ӣ вуҷуб агар имкон маҳв дошт

از صفحه ی وجوب اگر امکان محو داشت

Ҳар рӯзи тоза тар нашудӣ моҷарои ту

هر روز تازه تر نشدی ماجرای تو

Дар нил ғам заданд саропарда ӣ сипеҳр

در نیل غم زدند سراپرده ی سپهر

Ва афрохтанд бар сари мотами сарои ту

و افراختند بر سر ماتم سرای تو

Аз меҳру моҳи машъалу шамъи зиёу нур

از مهر و ماه مشعل و شمع ضیاء و نور

Афрӯхтанд дар хури базми азои ту

افروختند در خور بزم عزای تو

Аз халқу амри қадари тугар бартарӣ надошт

از خلق و امر قدر تو گر برتری نداشت

Дар ҳукм ҳақ набӯд худои хӯни баҳоии ту

در حکم حق نبود خدا خون بهای تو

Ҳақи хост кин мсоиби ҷонкоҳ то абад

حق خواست کاین مصایب جانکاه تا ابد

Боди ?ит аз фазойил ҳайрат физой ту

باد ایت از فضایل حیرت فزای تو

Аз зарраи зарраи малик на танҳо шунида анд

از ذره ذره ملک نه تنها شنیده اند

Аз не навой нойиба ӣ нинавои ту

از نی نوای نایبه ی نینوای تو

Бо фарти имтидод ҳануз оядам ба гӯш

با فرط امتداد هنوز آیدم به گوش

Афғони истиғоса ва бонг навой ту

افغان استغاثه و بانگ نوای تو

То бошадаш ба хок дарат фари масканат

تا باشدش به خاک درت فر مسکنت

Султонии ду кун нахоҳад гадои ту

سلطانی دو کون نخواهد گدای تو