Ҳар гуҳ ба сайри лолаи назар дар чаман кунам

هر گه به سیر لاله نظر در چمن کنم

Ёд аз алии Акбари гулгун кафан кунам

یاد از علی اکبر گلگون کفن کنم

Авроқи гул чу бингарам Омуади хоку хӯн

اوراق گل چو بنگرم آمود خاک و خون

Нисбат ба наъши қосими хунин бадан кунам

نسبت به نعش قاسم خونین بدن کنم

Шохӣ чу сабзу тозаи з нахлӣ фитад ҷудо

شاخی چو سبز و تازه ز نخلی فتد جدا

Гаштани ҷудои тасаввури дастии з тан кунам

گشتن جدا تصور دستی ز تن کنم

Ёд аз ду дасти мейри аламдори Карбало

یاد از دو دست میر علمدار کربلا

Аббоси он диловар аждар фикан кунам

عباس آن دلاور اژدر فکن کنم

То гашти нахлу Настаранаши чанги суди хок

تا گشت نخل و نسترنش چنگ سود خاک

Ҳошо ки рои сарву ҳавоӣ саман кунам

حاشا که رای سرو و هوای سمن کنم

Ҷовиди нафаси нотиқа лол ояд аз мақол

جاوید نفس ناطقه لال آید از مقال

Гар шарҳӣ аз сакина ӣ ширин сухан кунам

گر شرحی از سکینه ی شیرین سخن کنم

Гар мумкин оядам ҳамаи кайҳони фарозу шеб

گر ممکن آیدم همه کیهان فراز و شیب

Дар ҳар қадам ба сӯги ту сад анҷуман кунам

در هر قدم به سوگ تو صد انجمن کنم

Зонгизи ҳузну ҳасрату андӯҳи ин азо

زانگیز حزن و حسرت و اندوه این عزا

Дилҳо ба синаҳо ҳамаи байт алҳзн кунам

دل ها به سینه ها همه بیت الحزن کنم

То доғи лаълу ҷазаъ ту наҚишм бадал шавад

تا داغ لعل و جزع تو نقشم بدل شود

Ном аз бадахши ронаму ёд аз Яман кунам

نام از بدخش رانم و یاد از یمن کنم

Танҳо ба тоби шӯриши савдои Карбало

تنها به تاب شورش سودای کربلا

Ошуфтатар зи зулфи шикан бршкн кунам

آشفته تر ز زلف شکن برشکن کنم

Аз бози пас афтодани аҳди балои вай

از باز پس افتادن عهد بلای وی

То растхези сарзаниш хештан кунам

تا رستخیز سرزنش خویشتن کنم

ӯ ташна вгрснаҳ сазад ҷои обу нон

او تشنه وگرسنه سزد جای آب و نان

Ман хок ва хӯн сиришта ба ҳам дар даҳан кунам

من خاک و خون سرشته به هم در دهن کنم

Дили сард бар бақои тан аз доғи ёни ғариб

دل سرد بر بقای تن از داغ یان غریب

Дар банга фаност равогар ватан кунам

در بنگه فناست روا گر وطن کنم

Зикри мусӣбатӣ ки худо боядаш сурӯд

ذکر مصیبتی که خدا بایدش سرود

Дорад камоли нақс беоне ки ман кунам

دارد کمال نقص بیانی که من کنم