Садрӣ ки судаи рӯҳ ба пои сад раҳаши ҷабин

صدری که سوده روح به پا صد رهش جبین

Дар саф ба хӯну хок нигун шуд зи садри зин

در صف به خون و خاک نگون شد ز صدر زین

Афрохт ахтари тъб аз хок то смок

افراخت اختر تعب از خاک تا سماک

Андохти фарши таъзият аз арш то замин

انداخت فرش تعزیت از عرش تا زمین

Ҳар пайкарии зи ромишу орому амну фард

هر پیکری ز رامش و آرام و امن و فرد

Ҳар хотирӣ ба ҳасрату тимору ғами қарин

هر خاطری به حسرت و تیمار و غم قرین

Сӯги сукӯну сабри зи имкону куни барад

سوگ سکون و صبر ز امکان و کون برد

Тамкин шуд аз макон ва тамаккун шуд аз макин

تمکین شد از مکان و تمکن شد از مکین

Сад ҷаъбаи тир аз паии як синаи даракмон

صد جعبه تیر از پی یک سینه درکمان

Сад қабзаи теғ дар раҳи як ҷусса дар камӣн

صد قبضه تیغ در ره یک جثه در کمین

Нодидаи зулмӣ аз ҳамаи кайҳони каси ӣнқадар

نادیده ظلمی از همه کیهان کس اینقدر

Нашунида ҷӯрӣ аз ҳамаи даврони каси ин чунин

نشنیده جوری از همه دوران کس این چنین

Аз ҷӯйбори шаръ қалам шуд чаҳ сарвҳо

از جویبار شرع قلم شد چه سروها

Бо теша ӣ татовули арбоби куфру кин

با تیشه ی تطاول ارباب کفر و کین

Фатҳии мубини шикасти нмозодти ин масоф

فتحی مبین شکست نمازادت این مصاف

Бо онкӣ будат аз ҳамаи сӯ бе каси муайян

با آنکه بودت از همه سو بی کس معین

Бо фарти истиғосаи ёряти ҷузи ду даст

با فرط استغاثه یاریت جز دو دست

Як тан на аз ясори баромад на аз ямин

یک تن نه از یسار برآمد نه از یمین

Бар аҳли байт аз ҳамаи ҳолоти ғами фузун

بر اهل بیت از همه حالات غم فزون

Ҳасрат хӯрам ба ҳолати бадрӯди вопасин

حسرت خورم به حالت بدرود واپسین

Аз даври моҷарои ту то тани фитодаи давр

از دور ماجرای تو تا تن فتاده دور

Бо оҳи ҳам нишонам ва бо ашк ҳам нишин

با آه هم نشانم و با اشک هم نشین

Қатлам набӯд қисмату маргами надоди даст

قتلم نبود قسمت و مرگم نداد دست

Аз бесаодатӣ на насибам шуд он на ин

از بی سعادتی نه نصیبم شد آن نه این

зи ислом носбин набӯд то дар ин амал

ز اسلام ناصبین نبود تا در این عمل

Чун бенгарӣ баҳри як азин тухмаи мусалламин

چون بنگری بهر یک ازین تخمه مسلمین

Сабъи алмсониш ба лисон лек ақди қалб

سبع المثانیش به لسان لیک عقد قلب

Аёки нъбдш нау аёки нстъин

ایاک نعبدش نه و ایاک نستعین

Исломи халқро ба риёи худ сало заданд

اسلام خلق را به ریا خود صلا زدند

Вотш ба дудмони расӯл худо заданд

وآتش به دودمان رسول خدا زدند