Қавмӣ ки иҷтимо ба базм азо кунанд
قومی که اجتماع به بزم عزا کنند
То истимоъи воқеа ӣ Карбало кунанд
تا استماع واقعه ی کربلا کنند
Ҳам аршёни зи бол ба хок афкананд фарш
هم عرشیان ز بال به خاک افکنند فرش
Ҳам қудсён ба қотилу сомъ дуо кунанд
هم قدسیان به قاتل و سامع دعا کنند
Тайру вуҳуши нола ӣ воўилто зананд
طیر و وحوش ناله ی واویلتا زنند
Ҷину сурӯши ?вила ӣ воҳсрто кунанд
جن و سروش ویله ی واحسرتا کنند
Ҷбрил аз ашки аҳли азоро диҳад гулоб
جبریل از اشک اهل عزا را دهد گلاب
То чашми дил ба соҳиби он равза во кунанд
تا چشم دل به صاحب آن روضه وا کنند
Кӯ чун навой ноираҳи ангези Фотима
کو چون نوای نایره انگیز فاطمه
Аз навҳаи саҳни ғамкадаро нинаво кунанд
از نوحه صحن غمکده را نینوا کنند
Пеши худ ар наянд хаҷал аз даруни шод
پیش خود ار نیند خجل از درون شاد
Бар ҳасрати расӯли ҳиҷоб аз худо кунанд
بر حسرت رسول حجاب از خدا کنند
Лаб кӣ ба ханда боз фитад доғи дида ро
لب کی به خنده باز فتد داغ دیده را
Шармии з рӯй ҳазрати хайр алнсоء кунанд
شرمی ز روی حضرت خیر النساء کنند
Модар чу гиряд аз ғами фарзанд бо чаҳ рӯй
مادر چو گرید از غم فرزند با چه روی
Дар маҳзараши даҳон ба табассум фаро кунанд
در محضرش دهان به تبسم فرا کنند
Мо низ дил шикаста нишинем агар мазоҳ
ما نیز دل شکسته نشینیم اگر مزاح
Дар маҳфили мусӣбати фарзанд мо кунанд
در محفل مصیبت فرزند ما کنند
Барги тараби мсоз ки тарк адаб кунӣ
برگ طرب مساز که ترک ادب کنی
Ҳар ҷо ки шарҳи мотами ол ъабо кунанд
هر جا که شرح ماتم آل عبا کنند
Бигушоӣ гӯши ҳушу фурӯбанди коми нутқ
بگشای گوش هوش و فروبند کام نطق
То синаи ?ут ба сари қазо ошно кунанд
تا سینه ات به سر قضا آشنا کنند
Набӯд ҷузи ашку оҳи сазовори ин ҷулус
نبود جز اشک و آه سزاوار این جلوس
Фарзастгар қиёмат азмӣ кунанд
فرض است گر قیامت عظمی کنند
Гардани кашанд ва дида гушойанд хайри хайр
گردن کشند و دیده گشایند خیر خیر
Саҳласт амри мо ба эмом эътино кунанд
سهل است امر ما به امام اعتنا کنند
Ин мавқеӣаст дар хури мардони поки боз
این موقعی است در خور مردان پاک باز
Ҳайфаст имтизоҷи вараъ бо риё кунанд
حیف است امتزاج ورع با ریا کنند
Муҳкам кунод маҳзи анояти худои мо
محکم کناد محض عنایت خدای ما
Бар домани влои ту дасти раҷои мо
بر دامن ولای تو دست رجای ما