Бидон ки мутасаввифаи пайваста бар макора сабур бошанду изҳор ҷазаъ накунанд ва он сабраст ,у сабр аз камол имон бошад .

بدان که متصوفه پیوسته بر مکاره صبور باشند و اظهار جزع نکنند و آن صبر است، و صبر از کمال ایمان باشد.

Дар хабараст ки расӯл гуфт сари имон сабраст бар макораи рӯзгор .

در خبر است که رسول گفت سر ایمان صبر است بر مکاره روزگار.

Дигари онкҳтрки мукофоти супурдан ва агар бадӣ барояшон расад муқобила ба некуӣ кунанд . Ва ин аслӣ бузургаст ки расӯли мукофоти бадӣ манъ кардааст .

دیگر آنکهترک مکافات سپردن و اگر بدی برایشان رسد مقابله به نیکویی کنند. و این اصلی بزرگ است که رسول مکافات بدی منع کرده است.

Яке аз саҳоба ривоят кунад ки расӯлро гуфтам чун ба касе расми ваии мроъотў тлтФ накунад ва ҳеҷ эҳсон биҷой наёрад , агар ӯ ба ман расад , ҳамон кунам ? гуфт не ки бадиро мукофот шарт нест .

یکی از صحابه روایت کند که رسول را گفتم چون به کسی رسم وی مراعاتو تلطف نکند و هیچ احسان بجای نیارد، اگر او به من رسد، همان کنم؟ گفت نی که بدی را مکافات شرط نیست.

Дигари онкии пайвастаи мухолифи орзӯӣ худ бошанд ва ҳар чаҳ пеш ояд аз роҳату мурод ба дайгарӣ эсор кунанд . Ва чун эсор кунанд дигар бидон руҷӯъ накунанд кҳрсўл фармӯдааст : « алъоиди фии ҳбтаҳи колклби иъўди фии қиӣаҳ . »

دیگر آنکه پیوسته مخالف آرزوی خود باشند و هر چه پیش آید از راحت و مراد به دیگری ایثار کنند. و چون ایثار کنند دیگر بدان رجوع نکنند کهرسول فرموده است: «العاید فی هبته کالکلب یعود فی قیئه.»

Дигари онкӣ чун ҳақӣ дар миён уфтад бо якдигар мдоҳнт накунанду маслиҳати вҳқ боз нагиранд ки мдоҳнт дар тариқати хатое бузургаст .

دیگر آنکه چون حقی در میان افتد با یکدیگر مداهنت نکنند و مصلحت وحق باز نگیرند که مداهنت در طریقت خطایی بزرگ است.

Дар ахбор омадааст кҳоиўб‑‑баҳи худованд хеш нолид аз ранҷи худ . Гуфт худовандо чаҳ гуноҳ кардам ки чандини бори бало брмн наҳодӣ ! бадв ваҳй омад ки рӯзии пишФръўнбўдӣ . Видў сухан гуфт , ту медонистӣ ки он он ботиласт мдоҳнт кардӣу ҷавоб ӯ бози надодӣ .

در اخبار آمده است کهایوب‑‑به خداوند خویش نالید از رنج خود. گفت خداوندا چه گناه کردم که چندین بار بلا برمن نهادی!بدو وحی آمد که روزی پیشفرعونبودی. ویدو سخن گفت،تو می‌دانستی که آن آن باطل است مداهنت کردی و جواب او باز ندادی.

Дигари онкҳпиўстаҳ ба хизмат машғӯл бошанд ва ҳеҷ асл дар тариқати некӯтар аз хизмат кардан нест . Ҳар кас ки бидон рағбати намояди мақбул тариқат бошад . Таксии насибу ниҳоду расму ҳавои худро аз пеш брнагирад ва ба тарки исм ва ръўнт нагӯяд камари хизмат бар миёни натавонади баст ки хизматро ишқу сидқу ҳурмату амонату таслиму яқину вараъу диёнату сабр бар макорау эсори муроду тарки ҷазаъу қатъи ҳирсу қамъи ҳавоу сукӯни ғазабу кӯтоҳии амлу рафъи тамизу дафъи такаллуфу эътиқоди комил « бояд » ва як тараф аз қоидаи хизмат мухтал шавад .

دیگر آنکهپیوسته به خدمت مشغول باشند و هیچ اصل در طریقت نیکوتر از خدمت کردن نیست.هر کس که بدان رغبت نماید مقبول طریقت باشد. تاکسی نصیب و نهاد و رسم و هوای خود را از پیش برنگیرد و به ترک اسم و رعونت نگوید کمر خدمت بر میان نتواند بست که خدمت را عشق و صدق و حرمت و امانت و تسلیم و یقین و ورع و دیانت و صبر بر مکاره و ایثار مراد و ترک جزع و قطع حرص و قمع هوا و سکون غضب و کوتاهی امل و رفع تمیز و دفع تکلف و اعتقاد کامل «باید» و یک طرف از قاعدهٔ خدمت مختل شود.

Ва ин аўсоФбаҳи такаллуф дар ниҳод касе ҳосил наёяд магар ки завқи ҳақиқату шуҳуди тариқат касеро ки дар пазираду муаллиму мؤдб ӯ гардад ,у Аннан аз дасти ҳавоӣ ӯ бастанд , ба воситаи перии мушфиқ , дақиқи назар , чун парвариш ёбад ин хисоли писандида дар ниҳод ӯ падед ояд . Аз ҳамаи никўииҳорғбтнмўдни гирддри хизмат ,у мардуми ҳеҷ корро он бархӯрдорӣ наёбанд ки аз хизмати мутасаввифа .

و این اوصافبه تکلف در نهاد کسی حاصل نیاید مگر که ذوق حقیقت و شهود طریقت کسی را که در پذیرد و معلم و مؤدب او گردد، و عنان از دست هوای او بستاند، به واسطهٔ پیری مشفق، دقیق نظر، چون پرورش یابد این خصال پسندیده در نهاد او پدید آید. از همهٔ نیکوییهارغبتنمودن گیرددر خدمت، و مردم هیچ کار را آن برخورداری نیابند که از خدمت متصوفه.

Ва маҳаллӣу манзалатӣ ки ходимонро буд ба ҳазрати ҳқ‑сбҳонаҳу тъоли‑др адад наёяд ва бисёр фазилатаст эшонро . Аммо бар як ҳадиси шомил ихтисор кунем .

و محلی و منزلتی که خادمان را بود به حضرت حق‑سبحانه و تعالی‑در عدد نیاید و بسیار فضیلت است ایشان را. اما بر یک حدیث شامل اختصار کنیم.

Рўоиткнди инси бен молк‑рзии аллоҳи ънҳ‑каҳ расӯл гуфт ки ходим дар амони ҳақ таъолӣаст модом то либоси хизмат пӯшидаасту ходимро дар хизмати савоби рӯзаи дору шаби хезу ғозӣу ҳоҷии бидиҳанд . Рӯзи қиёмати ҷой ӯ зери дарахт тӯбо бошад , ва бо ходим ҳисоб накунанд . Бҳҳичи зиллати вайро азоб накунанд ва як ходимро дар миёни халқи чандон шафоат диҳанд ки ба адади рабеъа ва Миср барояд .

روایتکند انس بن مالک‑رضی اللّه عنه‑که رسول گفت که خادم در امان حق تعالی است مادام تا لباس خدمت پوشیده است و خادم را در خدمت ثواب روزه‌دار و شب خیز و غازی و حاجی بدهند. روز قیامت جای او زیر درخت طوبی باشد، و با خادم حساب نکنند. بههیچ ذلت وی را عذاب نکنند و یک خادم را در میان خلق چندان شفاعت دهند که به عدد ربیعه و مصر برآید.

Анс‑рзии аллоҳи ънҳ‑гФт ман гуфтам ё расӯли аллоҳ ! чндинФзл дар ҳақи ходимон бар шимурдӣ , агар ходимӣ фоҷир бошад аҳвол ӯ чигуна бошад ?

انس‑رضی اللّه عنه‑گفت من گفتم یا رسول اللّه! چندینفضل در حق خادمان بر شمردی، اگر خادمی فاجر باشد احوال او چگونه باشد؟

Гуфт ё инси ходими бади муқайяд бар даргоҳи хдоўндтъолии дӯсттар аз олами муҷтаҳид мӯҳтасибаст , ва ин бузург ташрифӣаст аҳли хизматро . Чўнбндаҳро ҳақи таъолии ин тавфиқи нишони саодат ӯ бошад .

گفت یا انس خادم بد مقید بر درگاه خداوندتعالی دوست‌تر از عالم مجتهد محتسب است، و این بزرگ تشریفی است اهل خدمت را. چونبنده را حق تعالی این توفیق نشان سعادت او باشد.

Ва мутасаввифа дар хизмат роғиб бошанд , аз онкии шариъат ва тариқат бошад ва эшонро амсоли ин ахлоқ бисёраст ки ҷумлаи мақбули шаръу писандида ақл ояд . Вогари он ҷумла ёд кунем , китоб дароз шавад .

و متصوفه در خدمت راغب باشند، از آنکه شریعت و طریقت باشد و ایشان را امثال این اخلاق بسیار است که جمله مقبول شرع و پسندیدهٔ عقل آید. واگر آن جمله یاد کنیم، کتاب دراز شود.

Аммо аз маҷмӯъаи ахлоқи эшон ҳадисӣ ёд кунем . Расӯл дар ҳадисии баён фармӯдааст ахлоқи некӯу самараи он , ва гуфтааст ки Фрхксӣ ки

اما از مجموعهٔ اخلاق ایشان حدیثی یاد کنیم. رسول در حدیثی بیان فرموده است اخلاق نیکو و ثمرهٔ آن، و گفته است که فرخکسی که

‑мтўозъ бошад бенуқсон ,

‑متواضع باشد بی‌نقصان،

‑ўи хоркунанда нафас бошад беҳақорат ,

‑و خوار کنندهٔ نفس باشد بی‌حقارت،

‑ўи молӣ ки дорад харҷ кунад на дар маъсият ,

‑و مالی که دارد خرج کند نه در معصیت،

‑ўи тариқи ҳурмати супурд бо олимон ,

‑و طریق حرمت سپرد با عالمان،

‑покизаҳи зоҳиру шоиста ботин бошад ,

‑پاکیزه ظاهر و شایسته باطن باشد،

‑ўи шари хеш аз мардум боз дорад ,

‑و شر خویش از مردم باز دارد،

‑ўи фаррух касе ки омили амал худ бошад ,

‑و فرخ کسی که عامل عمل خود باشد،

Ва дар моли зёдтии нтлбд , ва ончӣ дода ҳақ бошад дар ризоӣ ӯ харҷ кунад ,у забони худро аз ончӣ ӯро ба кор нест ва на заруратӣаст нигоҳ дорад .

و در مال زیادتی نطلبد، و آنچه دادهٔ حق باشد در رضای او خرج کند، و زبان خود را از آنچه او را به کار نیست و نه ضرورتی است نگاه دارد.

Ин ҳадиси мстҷмъ ахлоқаст , ва дар асли тасаввуфи ин ҷумла ҷамъ бошад , аз онкии фоидаи ин бдонстаҳанд ва завқ ёфтау қадари шинохта . Лоҷарам ҳамеша мтобъти суннат ,у мувофиқи шариъату мақбули фазл рубубият бошанд .

این حدیث مستجمع اخلاق است، و در اصل تصوف این جمله جمع باشد،از آنکه فایدهٔ این بدانسته‌اند و ذوق یافته و قدر شناخته. لاجرم همیشه متابعت سنت، و موافق شریعت و مقبول فضل ربوبیت باشند.