Аз майдони ашФоқи майдон хушўъ зояд . Ва хушўъи трсист ки хотир аз ҳурмат нарм кунад ,у ахлоқро таҳзиб кунад ,у атрофро адаб кунад . Қавлаи таъолӣ : « ?илами иأни ллзини омнўои ани тхшъи қлўбҳми лзкри аллоҳ » . Хушўъи бимист бо ҳушёрӣу истаконат . Ва он се бобаст : дар мъомлти эсору таҳаммул дар хизмати истаконату ҳузур , ва дар сари шарму таъзим . Осори эсор дар мъомлт се чизаст : бидон аз ваии эмин ,у некон аз ваии шод ,у халқ аз ваии озод . Ва нишони ҳузур дар хизмат се чизаст : ҳаловатӣ ки бидон аз даргоҳи ншкибд ,у мутолиаи мақсӯд ки аз он бхлқ на пардозад ,у мъоинти тақсир ки худро ҳақ на бинад . Ва нишони таъзим бар се чизаст : наздик дидани ҳақи таъолии бхўиштн ,у давр дидани хешро аз вай ,у бузурги доштани озмоиши вай . Ва ин тарси сдиқонст .

از میدان اشفاق میدان خشوع زاید. و خشوع ترسیست که خاطر از حرمت نرم کند، و اخلاق را تهذیب کند، و اطراف را ادب کند. قوله تعالی: «الم یأن للذین آمنوا ان تخشع قلوبهم لذکر اللّه». خشوع بیمیست با هشیاری و استکانت. و آن سه بابست: در معاملت ایثار و تحمل در خدمت استکانت و حضور، و در سر شرم و تعظیم. آثار ایثار در معاملت سه چیزست: بدان از وی ایمن، و نیکان از وی شاد، و خلق از وی آزاد. و نشان حضور در خدمت سه چیزست: حلاوتی که بدان از درگاه نشکیبد، و مطالعة مقصود که از آن بخلق نه پردازد، و معاینت تقصیر که خود را حق نه بیند. و نشان تعظیم بر سه چیزست: نزدیک دیدن حق تعالی بخویشتن، و دور دیدن خویش را از وی، و بزرگ داشتن آزمایش وی. و این ترس صدیقانست.