Аз майдони басирати майдон ҳаёт зояд . Қавлаи таъолӣ : « ӯ ман кон мето Фоҳииноаҳ » . Зиндагонии дил се чизаст . Ва ҳар дил ки дар он азин се чизи чизе дар вай нест мурдораст : яке зиндагонӣ бимаст бо илм ,у дигари зиндагонии умед бо илм , сими зиндагонии дӯстӣ бо илм . Зиндагонии бими домани мард пок дорад ,у чашми ваии бедор ,у роҳи ваии рост . Ва зиндагонии умеди мураккаби ббрдорд ,у зодаши тамом ,у роҳи наздик . Ва зиндагонии дӯстии қадари мард бузург дорад ,у сарвии озод ,у дили ваии шод . Бим беилм бим хориҷиёнаст ,у умед бе илми умеди мрҷёнст ,у дӯстӣ бе илми дӯстии абоҳтёнст . Ва он илм илм ҳадасту шарт дар биму умед ва дар дӯстӣ .

از میدان بصیرت میدان حیات زاید. قوله تعالی: «او من کان میتا فاحییناه». زندگانی دل سه چیزست. و هر دل که در آن ازین سه چیز چیزی در وی نیست مردارست: یکی زندگانی بیم است با علم، و دیگر زندگانی امید با علم، سیم زندگانی دوستی با علم. زندگانی بیم دامن مرد پاک دارد، و چشم وی بیدار، و راه وی راست. و زندگانی امید مرکب ببردارد، و زادش تمام، و راه نزدیک. و زندگانی دوستی قدر مرد بزرگ دارد، و سروی آزاد، و دل وی شاد. بیم بی‌علم بیم خارجیانست، و امید بی‌علم امید مرجیانست، و دوستی بی‌علم دوستی اباحتیانست. و آن علم علم حدست و شرط در بیم و امید و در دوستی.