Аз майдони ваҷди майдон лаҳза зояд . Қавлаи таъолӣ : « анзри илои алҷбли ?фони астқри маконаи ФсўФтароне » лҳзи воҷид баруфтодан чашм воҷидаст бар Муродӣ дар ниҳон . Он се мардонанд : ҳайбат зада ки муроди ҷуст , макр дид , кушта шуд то наздик ;у мҳбист ки дӯсти ҷуст , нишон дид . Бибаред то наздик ;у худованд инсаст ки буқат нагирист , нури дидаи ғарқи гашт то наздик . Марди пешин дар хизмат афтоду зуҳд ,у мард дар ҳурмат афтоду шарм ,у марди бози пасин аз худ ҷудо монад ва раст . ФоФҳм .

از میدان وجد میدان لحظه زاید. قوله تعالی: «انظر الی الجبل فان استقر مکانه فسوف ترانی» لحظ واجد برافتادن چشم واجدست بر مرادی در نهان. آن سه مردانند: هیبت زده که مراد جست، مکر دید، کشته شد تا نزدیک؛ و محبیست که دوست جست، نشان دید. ببرید تا نزدیک؛ و خداوند انس است که بوقت نگریست، نور دیده غرق گشت تا نزدیک. مرد پیشین در خدمت افتاد و زهد، و مرد در حرمت افتاد و شرم، و مرد باز پسین از خود جدا ماند و رست. فافهم.