Мушоҳидаи ниҳода ҳақоиқ яқинаст бурун аз таълим ва талқинаст тулӯъи ин хуршед аз як машриқаст аммо аҳли мушоҳидаро фарқаст мушоҳидаи яке дар ҳол халқаст яке дар мушоҳидаи ҳақиқати ғарқ на мушоҳидаи яксон на азуи нишони онро ки нанамуданд чаҳ диданду онро ки бинмуданд дар он намӯда расад касе аз парвона хабар наҷуеду парвона аз ҳоли хилқат сухан нагӯяд ҳар ки дар он ҷамол дид пас аз он аз ҷон ва мол бибаред нисори ҷамоли дӯсти ҷуз ҷон набошад дӯсти бҷон гарон набошад

مشاهده نهاده حقایق یقینست برون از تعلیم و تلقینست طلوع این خورشید از یک مشرقست اما اهل مشاهده را فرقست مشاهده یکی در حال خلق است یکی در مشاهده حقیقت غرق نه مشاهده یکسان نه ازو نشان آنرا که ننمودند چه دیدند و آنرا که بنمودند در آن نموده رسد کسی از پروانه خبر نجوید و پروانه از حال خلقت سخن نگوید هر که در آن جمال دید پس از آن از جان و مال ببرید نثار جمال دوست جز جان نباشد دوست بجان گران نباشد

Ин ҳуруфи ишорат ҷамъаст на аз боб самъаст самоъи зоҳирии тоқати истимоъи ин роз надораду абсорсўрии итилоъи ин маъониро нишоед мардӣ бояд ки бкўии ишқи рӯзгори ваии кимиёии мутлақ буд то ҷамоли ин бҷмлаҳ бирав тобаду ҳақиқати ин ҳадиси бадал дар ёбад кор ҳар бикФоит нест ва ин маъониро аз ин афзӯнтар иборат нест лекини марди бсФт ӯ маст қадим бошад беиллат аз хотир беширкат одам бошад ки то мард дар сифат ҳастӣ бошад мегуяд ман манаму кас аз ман огоҳ нест агар мард кушта ҷаббораст дар ӣнҷо сухан бисёраст

این حروف اشارت جمع است نه از باب سمع است سماع ظاهری طاقت استماع این راز ندارد و ابصارصوری اطلاع این معانی را نشاید مردی باید که بکوی عشق روزگار وی کیمیای مطلق بود تا جمال این بجمله برو تابد و حقیقت این حدیث بدل در یابد کار هر بیکفایت نیست و این معانی را از این افزونتر عبارت نیست لیکن مرد بصفت او مست قدیم باشد بی علت از خاطر بی شرکت آدم باشد که تا مرد در صفت هستی باشد میگوید من منم و کس از من آگاه نیست اگر مرد کشته جبارست در اینجا سخن بسیارست