Ҷамъияти нишон иттиҳодасту иттиҳоди нишон вдодаст тафриқа дугонагӣаст ва ду гонагӣ бегонагӣаст ҳар зиё ки дар шамъаст аз ҷамъият ҷамъаст дар мум беоташ анвор нест оташи бимўм дар маҷлис бакор нест ин ҷамъият тариқатасту варои ин ҷамъият ҳақиқатаст ва ин нестӣ башариятаст то башарият биҷой бошад тафриқа пайдо бошад ошиқу маъшӯқи куҷо якто бошад чун халқяти брхўости ҳақи худ ба ягонагӣ сазост ҷамъияти ин чунин зебост ӣнҷои ҳақиқати ҷамъ аён гардаду тафриқа дар вай ниҳон гардад

جمعیت نشان اتحاد است و اتحاد نشان وداد است تفرقه دوگانگی است و دو گانگی بیگانگی است هر ضیاء که در شمع است از جمعیت جمعست در موم بی آتش انوار نیست آتش بیموم در مجلس بکار نیست این جمعیت طریقتست و ورای این جمعیت حقیقت است و این نیستی بشریت است تا بشریت بجای باشد تفرقه پیدا باشد عاشق و معشوق کجا یکتا باشد چون خلقیت برخواست حق خود به یگانگی سزاست جمعیت این چنین زیباست اینجا حقیقت جمع عیان گردد و تفرقه در وی نهان گردد