Ҳақиқати талаб дар хавфасту марди ин кори мардӣ азимасту дарди ин доими мардро аён бошад вирои дида бегумон бояд агар толибии роҳро пок кунӣу пушт ба об ва хок кунӣ , аиъзиз дар аҳволи худ тафаккур кун ва аз гузаштагон тазаккур кун ки ниҳояти ибодати ҳамаи толибони ин ду байтаст :

حقیقت طلب در خوف است و مرد این کار مردی عظیم است و درد این دایم مرد را عیان باشد ویرا دیده بی گمان باید اگر طالبی راه را پاک کنی و پشت به آب و خاک کنی، ایعزیز در احوال خود تفکر کن و از گذشتگان تذکر کن که نهایت عبادت همه طالبان این دو بیت است:

Чанд ҷустам то биёбам ман аз он дилбари нишон

چند جستم تا بیابم من از آن دلبر نشان

То гумони андар яқин омад яқини андари гумон

تا گمان اندر یقین آمد یقین اندر گمان

Чун ҳақиқати бнгридми зўнбди холии яке

چون حقیقت بنگریدم زونبد خالی یکی

Ошиқу маъшӯқ ман будам бибин ин остон

عاشق و معشوق من بودم ببین این آستان