эй азиз ҳар ки даҳ хислати шиор худ созад дар дунёу охирати кор худ созад , бо ҳақи бсдқ бо нафаси бқҳр бо даравишони бсхоўт бо дӯстон ба насиҳат бо душманони бҳлм бо ҷоҳилони бхомўшӣ бо олимони бтўозъ бо бузургони бхдмт бо хирадон ба шафқати бозирдстон ба рأФти ду аз даҳ чиз бояд то дувоздаҳ чизро шояд хирад бояд битоқти суҳбат бояд бе офати мувофиқат бояд биъдоўти айш бояд бе тӯҳмати дида бояд бе хиёнати шинохт бояд бе ҷаҳолати хомӯшӣ бояд бо ибодати ҳукми рост бар ишорати нафас бояд бо сиёнат аз моҷрм ояд ва аз ӯ ғаромати шаби намоз бояду рӯзи зиёрати ҳиммати софӣ бояду дил бар ҳидоят то кори мо бо худ гардад кифоят

ای عزیز هر که ده خصلت شعار خود سازد در دنیا و آخرت کار خود سازد، با حق بصدق با نفس بقهر با درویشان بسخاوت با دوستان به نصیحت با دشمنان بحلم با جاهلان بخاموشی با عالمان بتواضع با بزرگان بخدمت با خردان به شفقت بازیردستان به رأفت دو از ده چیز باید تا دوازده چیز را شاید خرد باید بیطاقت صحبت باید بی آفت موافقت باید بیعداوت عیش باید بی تهمت دیده باید بی خیانت شناخت باید بی جهالت خاموشی باید با عبادت حکم راست بر اشارت نفس باید با صیانت از ماجرم آید و از او غرامت شب نماز باید و روز زیارت همت صافی باید و دل بر هدایت تا کار ما با خود گردد کفایت

Муъмин ба се чиз бо хдоитъолӣ манзил гирад : бодби тану саховат ва беозорӣ ки халқро ниёзорад

مؤمن به سه چیز با خدایتعالی منزل گیرد: بادب تن و سخاوت و بی آزاری که خلق را نیازارد

Асли имони чаҳор чизаст аввали хавфи дувуми раҷои сими ҳуби чаҳоруми яқин агар хавф набӯдӣ амн будӣу эмин бӯдан аз хдоитъолӣ куфраст агар раҷо набӯдӣ навмидӣ будӣу ноумед бӯдан аз раҳмати худо куфраст агар ҳуб набӯдӣ буғз будӣу худоро душмани доштан куфраст агар яқин набӯдӣ шак будӣ ва дар худои шак кардан куфр аст

اصل ایمان چهار چیز است اول خوف دوم رجا سیم حب چهارم یقین اگر خوف نبودی امن بودی و ایمن بودن از خدایتعالی کفر است اگر رجا نبودی نومیدی بودی و ناامید بودن از رحمت خدا کفر است اگر حب نبودی بغض بودی و خدا را دشمن داشتن کفر است اگر یقین نبودی شک بودی و در خدا شک کردن کفر است

Ҳар ки аз се чиз рустааст аз ҳамаи балоҳо ҷустааст аз ғами ҳасад ва аз азоби ҳирс ва аз бими дарвешӣ бар муъмини шаш чиз воҷибаст ду бзбон ва ду бар дил ва ду бар тани ончии бзбонсти зикри хдоитъолисту сухани некӯу ончӣ бар диласт бузурги доштан амр худосту шафқат бар халқу ончӣ бар танаст тоъати хдоитъолӣу ранҷ худ бардоштан аз халқ

هر که از سه چیز رسته است از همه بلاها جسته است از غم حسد و از عذاب حرص و از بیم درویشی بر مؤمن شش چیز واجبست دو بزبان و دو بر دل و دو بر تن آنچه بزبانست ذکر خدایتعالیست و سخن نیکو و آنچه بر دلست بزرگ داشتن امر خداست و شفقت بر خلق و آنچه بر تن است طاعت خدایتعالی و رنج خود برداشتن از خلق

Чаҳор чиз макун ки нишон бадбахтӣаст ношукрӣ дар неъмат ва берзоӣӣ дар қисмату коҳилӣ дар хизмат ва беҳурматӣ дар суҳбат

چهار چیز مکن که نشان بدبختی است ناشکری در نعمت و بی رضائی در قسمت و کاهلی در خدمت و بی حرمتی در صحبت

Бар се чиз эътимод макун брдл ва бар умр ва бар вақт ки дили занг гирасту умр дар тақсирасту вақт тағйирпазир аст

بر سه چیز اعتماد مکن بردل و بر عمر و بر وقت که دل زنگ گیر است و عمر در تقصیر است و وقت تغییرپذیر است

Хдоитъолии бандаро се чиз дод забону дил ва тан фармуд бзбони маро ёд кунеду бадали маро дӯст дореду бетони маро хизмат кунед

خدایتعالی بنده را سه چیز داد زبان و دل و تن فرمود بزبان مرا یاد کنید و بدل مرا دوست دارید و بتن مرا خدمت کنید

Ту бзбони фузулии гўӣӣу бадали мар ӯро фаромӯш кунӣу бетони маровро хизмат накунӣ

تو بزبان فضولی گوئی و بدل مر او را فراموش کنی و بتن مراو را خدمت نکنی

Агар муъминӣ ба забон истиғфор куну бадал эътибор кун ва ба тани аФтқор

اگر مؤمنی به زبان استغفار کن و بدل اعتبار کن و به تن افتقار

Брзбони ҳикмату бадали надомат ба тани амонат

برزبان حکمت و بدل ندامت به تن امانت

Бзбони зокиру бадали шокир ва ба тани собир

بزبان ذاکر و بدل شاکر و به تن صابر

Бзбони нотиқу бадали содиқу бетони шойиқ

بزبان ناطق و بدل صادق و بتن شایق

Бзбони латифу бадали хафифу бетони афиф

بزبان لطیف و بدل خفیف و بتن عفیف

Бзбони ситоиши бадали ниёйиш ба тани гудозаш

بزبان ستایش بدل نیایش به تن گدازش

Бзбони ҳамду саноу бадали хавфу раҷоу бетони офият аз балои бзбони қуръони бадали имони бетони фармон

بزبان حمد و ثنا و بدل خوف و رجا و بتن عافیت از بلا بزبان قرآن بدل ایمان بتن فرمان

Бдонкаҳ ҳар чизро гўҳристи гавҳари мусулмонии шаш чизаст :

بدانکه هر چیز را گوهریست گوهر مسلمانی شش چیز است:

Аввали онкии дарвеши шӯии худро дар пеши халқи тавонгари нмоӣии дувуми онкӣ чун бемори шӯии худро тундараст нмоӣии сеюм онкии бзҳду ибодат машғӯл бошӣу халқро аз хеши Фрокомли нмоӣии чаҳоруми онкии халқ ҳар чанд бо ту адоват кунанд ту бо эшон шафқат ва насиҳат кунӣ панҷуми онкӣ буқат ҳастӣу нестии яқинро дурусти дории шашуми онкии ҳамаи халқро аз худ беҳтари доне

اول آنکه درویش شوی خود را در پیش خلق توانگر نمائی دوم آنکه چون بیمار شوی خود را تندرست نمائی سوم آنکه بزهد و عبادت مشغول باشی و خلق را از خویش فراکامل نمائی چهارم آنکه خلق هر چند با تو عداوت کنند تو با ایشان شفقت و نصیحت کنی پنجم آنکه بوقت هستی و نیستی یقین را درست داری ششم آنکه همه خلق را از خود بهتر دانی

Ситоиши ин роҳро чаҳор чиз бояд то сулӯки ин тариқро шояд ( илму вараъу ёди ҳазрат ӯ вўҷд )у онкӣ бо илм набӯд ҷаҳли заҳролӯд буду онкӣ бо вараъ набӯд оқибати кор ӯу бол буду онкӣ бо ёд ӯ набӯд кофар наоне буду онкӣ бо ваҷд набӯд дил ӯ мурда буд

ستایش این راه را چهار چیز باید تا سلوک این طریق را شاید (علم و ورع و یاد حضرت او ووجد) و آنکه با علم نبود جهل زهرآلود بود و آنکه با ورع نبود عاقبت کار او و بال بود و آنکه با یاد او نبود کافر نهانی بود و آنکه با وجد نبود دل او مرده بود

Ризои ҳақ дар се чизаст ( шикастани ҳўӣ ва аз пеш бардоштан дунёу гум кардан худро дар тариқи ҳудо ) дунё ба ду кор ояд ё ба сегӣ даҳ то поят нагирад ё ба касе даҳ то дастат бигирад агар роҳ покаст аз муддаӣ чаҳ бокаст на дарё ба даҳони саг нопок шавад ва на саги бҳФти дарё пок шавад

رضای حق در سه چیز است (شکستن هوی و از پیش برداشتن دنیا و گم کردن خود را در طریق هدی) دنیا به دو کار آید یا به سگی ده تا پایت نگیرد یا به کسی ده تا دستت بگیرد اگر راه پاک است از مدعی چه باک است نه دریا به دهان سگ ناپاک شود و نه سگ بهفت دریا پاک شود

Дар саховат чун бодбош ки баҳри каси вазӣ ва дар шафқат чун об бош ки бҳрхсиомезӣ аммо дар суҳбат чун оташ бош ки бо ҳар кас наёмизӣ

در سخاوت چون بادباش که بهر کس وزی و در شفقت چون آب باش که بهرخسی آمیزی اما در صحبت چون آتش باش که با هر کس نیامیزی

Нишони зуҳди се чизаст : кӯтоҳ гирифтани амли ҳақир шумурдани амали наздик дидани аҷал

نشان زهد سه چیز است: کوتاه گرفتن امل حقیر شمردن عمل نزدیک دیدن اجل

эй басои комӣ ки аз нокомӣ барояд эй басои нокомӣ ки аз коми броидбоди тоӣФ бояду оби дарё то пӯсти мяш адим шавад назари шайх бояду ниёзи мурӣд то шахс мустақӣм шавад аз айбӣ ки дар тести дигронро маломат макун , тоъат накардау даъвӣ каромат макун

ای بسا کامی که از ناکامی برآید ای بسا ناکامی که از کام برآیدباد طائف باید و آب دریا تا پوست میش ادیم شود نظر شیخ باید و نیاز مرید تا شخص مستقیم شود از عیبی که در تست دیگرانرا ملامت مکن، طاعت نکرده و دعوی کرامت مکن

Агар ту холиқ худ бишнохтӣ дигари бадари халқи нпрдохтии номи ту дар ъдоди тавонгарон ва дар кӣсаи ту донагӣ на аз хароб хароҷ мехоҳанду Зуҳраи бонгӣ на

اگر تو خالق خود بشناختی دیگر بدر خلق نپرداختی نام تو در عداد توانگران و در کیسه تو دانگی نه از خراب خراج می خواهند و زهره بانگی نه

Ҳар ки бар худ бандад брхўд хандад луқмаи хурӣ ҳар ҷоӣӣ суҳбат кунӣ ҳавойии зиҳии марди сўдоӣии чашми дӯст бръиб наёяд , дӯстӣ бо дӯстону ёрон мувофиқ кун ки дӯстии ёрони пиёлау нўолаҳро бқоӣӣ нест хўшхўӣӣ мўӣӣаст аз раҳмати илоҳӣ дар бинии соҳиби он ки мекашад ӯро фириштаи савоби басӯии биҳишти ҷовдону бдхўӣӣ маҳорӣаст аз уқубати номутаноҳӣ дар бинии соҳиби он ки мекашад шайтони азоб ӯро дар оташи нирон

هر که بر خود بندد برخود خندد لقمه خوری هر جائی صحبت کنی هوائی زهی مرد سودائی چشم دوست برعیب نیاید، دوستی با دوستان و یاران موافق کن که دوستی یاران پیاله و نواله را بقائی نیست خوشخوئی موئی است از رحمت الهی در بینی صاحب آن که می کشد او را فرشته ثواب بسوی بهشت جاودان و بدخوئی مهاری است از عقوبت نامتناهی در بینی صاحب آن که می کشد شیطان عذاب او را در آتش نیران