эй азизи мисбоҳи саодати абадӣу мифтоҳи давлати сармадӣ дарёфтани тариқ ҳақаст ки ҳар ки ӯро нашнохт ҷоҳил мутлақаст ва агар толибии ин роҳро пок куну пушти ғайрат бар ин пуштаи об ва хок кун ки чун ағёрро бгзоштии масофат аз миёни бардоштӣ ва чун аз худ буридӣ ба дӯст раседӣ ва дидӣ ончӣ дидӣу дигари ишорати бдинҷо роҳ несту забон аз ин маънӣ огоҳ нест

ای عزیز مصباح سعادت ابدی و مفتاح دولت سرمدی دریافتن طریق حق است که هر که او را نشناخت جاهل مطلق است و اگر طالبی این راه را پاک کن و پشت غیرت بر این پشته آب و خاک کن که چون اغیار را بگذاشتی مسافت از میان برداشتی و چون از خود بریدی به دوست رسیدی و دیدی آنچه دیدی و دیگر اشارت بدینجا راه نیست و زبان از این معنی آگاه نیست

Маст бошу мхрўш гарм бошу мҷўш шикаста бошу хомӯш ки сабуӣ дуруст родаст бадасти кашанду шикастаро бадуш наҷоти хоҳии мубталои шӯи бақои хоҳӣ дар паии фанои шӯ агар дорӣ тараб кун ва агар надорӣ талаб кун гул бош хор мабош ёр бош ағёр мабош бори фурӯшии шева исломасту ёри фурӯшии куфр тамомаст камоли инсони бтсрФ диласт боқии бмсоли об ва гуласт агар ёро ҳаст кор саҳласт суҳбат бо аҳли бадарғаи дил ва ҷонасту суҳбат бо ноаҳли тафриқа имонаст он мусоҳибӣаст барои афзудани ҷони воин мусоҳибӣаст барои рубудани нони мусоҳиби аҳлро шафиқи ҷони дону мусоҳиби ноаҳлро рафиқи нони дон

مست باش و مخروش گرم باش و مجوش شکسته باش و خاموش که سبوی درست رادست بدست کشند و شکسته را بدوش نجات خواهی مبتلا شو بقا خواهی در پی فنا شو اگر داری طرب کن و اگر نداری طلب کن گل باش خار مباش یار باش اغیار مباش بار فروشی شیوه اسلام است و یار فروشی کفر تمام است کمال انسان بتصرف دل است باقی بمثال آب و گل است اگر یار اهل است، کار سهل است صحبت با اهل بدرقه دل و جان است و صحبت با نااهل تفرقه ایمان است آن مصاحبی است برای افزودن جان واین مصاحبی است برای ربودن نان مصاحب اهل را شفیق جان دان و مصاحب نااهل را رفیق نان دان

Пас дил аз ҳама олам бурдор ва ба се тан суҳбат бидор аввали олимӣ ки туро аз айб боз дорад ва туро бипарҳез оради дувуми дарвешӣ ки дар суҳбат ӯ мутавозеъ бошӣу бихироти пайвандии сими соҳибдилӣ ки бар сарвии абри раҳмати боради магар аз он чизе бар ту борад , дасту пои Абдуллоҳ ба хомии баста ба ки бо хомӣ нишаста

پس دل از همه عالم بردار و به سه تن صحبت بدار اول عالمی که ترا از عیب باز دارد و ترا بپرهیز آرد دوم درویشی که در صحبت او متواضع باشی و بخیرات پیوندی سیم صاحبدلی که بر سروی ابر رحمت بارد مگر از آن چیزی بر تو بارد، دست و پای عبدالله به خامی بسته به که با خامی نشسته