эй азизи беҳтарини неъматҳо вникўтрин лиззатҳо ҳаётасту ҳаётӣ ки бе ёди худо сарф шавад мамотаст он саодатманд аз муддати умри худ бар хӯрд ки авқоти зиндагии бФкру шукр ӯ шимурд
ای عزیز بهترین نعمتها ونیکوترین لذتها حیاتست و حیاتی که بی یاد خدا صرف شود مماتست آن سعادتمند از مدت عمر خود بر خورد که اوقات زندگی بفکر و شکر او شمرد
Муддати ҳаёту умрро муғтанами дону фурсати вақтро азизу ғанимати дон ва дар зулмоти хоҳиши нафсонии мёсоӣ ва аз кдўроти всоўси шайтонии беруни ой то чанд ҳамчун мардуми аҳли ҷоҳи ббозори гоҳ ба масҷиди бегоҳи шабу рӯз дар гуноҳ на шармӣ дар ҷавонӣ ва на дар перии пушаймонии умрии бкостӣ ва узрӣ нахостӣ вой бар аҳволи онкас ки аз рӯй ҳавоу ҳаваси рӯзи сармаст сарварасту шаб дар сароб ғурураст ва аз худованди худ даври ҳайҳоти ҳайҳоти зиҳии харобии авқот
مدت حیات و عمر را مغتنم دان و فرصت وقت را عزیز و غنیمت دان و در ظلمات خواهش نفسانی میاسای و از کدورات وساوس شیطانی بیرون آی تا چند همچون مردم اهل جاه ببازار گاه به مسجد بیگاه شب و روز در گناه نه شرمی در جوانی و نه در پیری پشیمانی عمری بکاستی و عذری نخواستی وای بر احوال آنکس که از روی هوا و هوس روز سرمست سرور است و شب در سراب غرور است و از خداوند خود دور هیهات هیهات زهی خرابی اوقات
Бкўдкии пастӣ ва биҷӯоне мастӣ ва дар перии сустӣ андеша кун эй мискин ки худоро кӣ парастӣ ?
بکودکی پستی و بجوانی مستی و در پیری سستی اندیشه کن ای مسکین که خدا را کی پرستی؟
Қавлии басари забон худ барбастӣ
قولی بسر زبان خود بربستی
Сад хонаи пар аз батон яке нишкастӣ
صد خانه پر از بتان یکی نشکستی
Гуфтӣ ки бики қавли шаҳодати рустам
گفتی که بیک قول شهادت رستم
Фардот кунад хумори комшби мастӣ
فردات کند خمار کامشب مستی
То чанд аз иртикоби маосии пай дар пайу пушаймон набӯдан то кӣ дай рафт ва бо знёиди фардоро эътимод нишоед ояндаи умрро азизи дор ки дигар наёяд айёмро аз муддати умри худ он шумор ки касе ҳаргизи ёди норад
تا چند از ارتکاب معاصی پی در پی و پشیمان نبودن تا کی دی رفت و با زنیاید فردا را اعتماد نشاید آینده عمر را عزیز دار که دیگر نیاید ایام را از مدت عمر خود آن شمار که کسی هرگز یاد نارد
Дай каз ту гузашти ҳеҷ аз он ёд макун
دی کز تو گذشت هیچ از آن یاد مکن
Фардо ки наёмадааст фарёд макун
فردا که نیامده است فریاد مکن
Бар рафтау ноомада бунёд манеҳ
بر رفته و ناآمده بنیاد منه
Ҳоле хуш бош умр бар бод макун
حالی خوش باش عمر بر باد مکن
Акнӯн таҳорат тавба дарёб ки фурсат муғтанамаст ва аз мастии ғифлати дарой ки муддати умр кам аст
اکنون طهارت توبه دریاب که فرصت مغتنم است و از مستی غفلت درآی که مدت عمر کم است
Умрӣ ба ғами ?дане дун ме гузарад
عمری به غم دنیی دون می گذرد
Ҳар лаҳзаи зи дидаи ашк хӯн ме гузарад
هر لحظه ز دیده اشک خون می گذرد
Шаби хуфтау рӯзи маст ва ҳар субҳи хумор
شب خفته و روز مست و هر صبح خمار
Авқоти азизи байн ки чун ме гузарад
اوقات عزیز بین که چون می گذرد