Макун ки оҳи фақирони шабӣ бурун тозад

مکن که آه فقیران شبی برون تازد

Фиғону нола ба арш ва малоик андозад

فغان و ناله به عرش و ملائک اندازد

Зтири тхши ятемони магари нмитрсӣ

زتیر تخش یتیمان مگر نمیترسی

Зсўзи синаи перӣ ки новак андозад

زسوز سینه پیری که ناوک اندازد

Ҳазар ҳаме кун аз он нолаи саҳаргоҳӣ

حذر همی کن از آن ناله سحرگاهی

Кигар бкўаҳ занад равзанӣ дар ва созад

که گر بکوه زند روزنی در و سازد

Буқати ним шабӣ гар бигӯед аўоллаҳ

بوقت نیم شبی گر بگوید اوالله

Ҳазор ҳамчуи ту аз хонимони барандозад

هزار همچو تو از خانمان براندازد

Ҳазор ҷавшани пӯлод агар бапушӣ ту

هزار جوشن پولاد اگر بپوشی تو

зи оҳи гарми фақирӣ чу муми бгдозд

ز آه گرم فقیری چو موم بگدازد

Ҳазор дашна кашидаасту теғи заҳролӯд

هزار دشنه کشیده است و تیغ زهرآلود

Барои гардани онкас ки гардан афрозад

برای گردن آنکس که گردن افرازد

Мтоз бар сари мазлӯми сокин эй золим

متاز بر سر مظلوم ساکن ای ظالم

Ки дасти фитнаи айём бар сарат тозад

که دست فتنه ایام بر سرت تازد

Даруни синаи маҷрӯҳи бенавои мхрош

درون سینه مجروح بینوا مخراش

Бдонкаҳи рӯз ҷазо ҳаст ва бо ту пардозад

بدانکه روز جزا هست و با تو پردازد

Агар бҳл накунад соили ситамдида

اگر بحل نکند سائل ستمدیده

Ҷазодиҳанда туро дар ҷаҳаннам андозад

جزا دهنده تو را در جهنم اندازد

Збори ҷаври лӣимони маноли Абдуллоҳ

زبار جور لئیمان منال عبدالله

Кигар хасӣ бузанд кирдигор бинавозад

که گر خسی بزند کردگار بنوازد

эй ситамкор биандеш аз онрўзи сиёҳ

ای ستمکار بیندیش از آنروز سیاه

Ки туро шавамӣ зулми афканд аз ҷоҳи бчоаҳ

که ترا شومی ظلم افکند از جاه بچاه

Ҳол акнӯн бҳқорти мангар ҷониб ӯ

حال اکنون بحقارت منگر جانب او

Бшмотт кунад онрўзи басӯии ту нигоҳ

بشماتت کند آنروز بسوی تو نگاه