эй азиз чун ҳамеша турои марг дар камӣнасту мақоми ту зер заминасту бозгашти ту басӯии раби Алъоламин то чанд ғами дунё бар дил ва аз оқибати ғофили бурузи хандау бшби хоби дил дар ғифлату тан дар ҷамъи асбоби андаруни гӯр ҳама ҳасратасту берун ӯ ҳамаи ибрат дар мақоми ҳасрати въбрт чаҳ ҷой ъушрат аст
ای عزیز چون همیشه ترا مرگ در کمین است و مقام تو زیر زمین است و بازگشت تو بسوی رب العالمین تا چند غم دنیا بر دل و از عاقبت غافل بروز خنده و بشب خواب دل در غفلت و تن در جمع اسباب اندرون گور همه حسرتست و بیرون او همه عبرت در مقام حسرت وعبرت چه جای عشرت است
Дило дар кор ҳақ мекун назарҳо
دلا در کار حق میکن نظرها
Ки дар роҳи ту май байнами хатарҳо
که در راه تو می بینم خطرها
Гшо аз хоби ғифлати чашм то ман
گشا از خواب غفلت چشم تا من
Ки дар гӯши ту бар гӯям хабарҳо
که در گوش تو بر گویم خبرها
Нигар дар халқ гӯристон фиканда
نگر در خلق گورستان فکنده
зи як тири Фноҷмлаҳи сипарҳо
ز یک تیر فناجمله سپرها
Басои шоҳони мҳрўинд дар хок
بسا شاهان مهرویند در خاک
Каз эшон дар ҷаҳони мондаи асарҳо
کز ایشان در جهان مانده اثرها
Маосии заҳр қаҳраст ва намӯда
معاصی زهر قهر است و نموده
Ба коми нафаси ту ҳамчун шукрҳо
به کام نفس تو همچون شکرها
Гзргоҳисти ин дунёии фонӣ
گذرگاهیست این دنیای فانی
Напояд марди оқил дар гузарҳо
نپاید مرد عاقل در گذرها
Чу дар пешаст марг эй пери ансор
چو در پیش است مرگ ای پیر انصار
Тамошоӣ ҷаҳонаст дар сафарҳо
تماشای جهانست در سفرها
Пас нишон хирадмандӣ онаст ки дил аз дунё бурдорӣу асбоби ғифлатро бигзорӣ пеш аз риҳлат аз дунё ҳосил кунӣ зоди роҳи уқбо
پس نشان خردمندی آنست که دل از دنیا برداری و اسباب غفلت را بگذاری پیش از رحلت از دنیا حاصل کنی زاد راه عقبی
Агар дар зулматӣ инак Сироҷат
اگر در ظلمتی اینک سراجت
Ҳисоб имрӯз кун фардо чаҳ ҳоҷат
حساب امروز کن فردا چه حاجت
Ҳам акнӯн ҳукми кули ман алайҳо
هم اکنون حکم کل من علیها
Сетанд аз ту ин тоҷу дўоҷт
ستاند از تو این تاج و دواجت
Ба кунҷи таҳта тобут хусбӣ
به کنج تخته تابوت خسبی
Бхўоригар буд Тахтии зи оҷат
بخواری گر بود تختی ز عاجت
Кунун аз ҳақи фароғат май нмоӣӣ
کنون از حق فراغت می نمائی
Бгўри оӣии бадонеи эҳтиёҷат
بگور آئی بدانی احتیاجت
Турои парҳез бояд чанд гоҳе
ترا پرهیز باید چند گاهی
Ки фосид гашта аз исёни мизоҷат
که فاسد گشته از عصیان مزاجت
зи ранҷи диқи фисқ эй пери ансор
ز رنج دق فسق ای پیر انصار
Магари фазл худо созад алоҷат
مگر فضل خدا سازد علاجت