эй азиз тасаввуф чист : коркрдну музд нохостану ранҷу бори брдлу бози ногуфтан аз дӯсти ҳикоят нокардану шикояти ногуфтан , орифро аз дунё орасту охират дар пой ӯ хоросту аи варо бо он ва ин чикораст аз ориф дар ҷаҳон нишон нест он забон ки орифро нишон диҳад дар ҳеҷ даҳон нест аз чаҳ нишон диҳад чизеро ки дар ҷаҳон нест

ای عزیز تصوف چیست: کارکردن و مزد ناخواستن و رنج و بار بردل و باز ناگفتن از دوست حکایت ناکردن و شکایت ناگفتن، عارف را از دنیا عار است و آخرت در پای او خاراست و ا ورا با آن و این چکار است از عارف در جهان نشان نیست آن زبان که عارف را نشان دهد در هیچ دهان نیست از چه نشان دهد چیزی را که در جهان نیست

Сӯфӣ онаст ки аз нишон бенишонаст лами изли шунӯдӣ нишон онаст имрӯзи ниҳони фардои ниҳони андар ниҳонаст пӯшидаи майдори ин розро ки фардо на вақт баён аст

صوفی آنست که از نشان بی نشان است لم یزل شنودی نشان آنست امروز نهان فردا نهان اندر نهان است پوشیده میدار این راز را که فردا نه وقت بیان است

Агар сари ин кор дорӣ бархезу қасд роҳ кун на зод баргир ва на касро огоҳ кун офиятро биноз дору сухан кӯтоҳ кун

اگر سر این کار داری برخیز و قصد راه کن نه زاد برگیر و نه کس را آگاه کن عافیت را بناز دار و سخن کوتاه کن

Ориф якеаст аз сӯфии чгўим ки чист ки на одамизодаст ва на одамӣ , зоҳид ба биҳишти минозд ва ориф бадваст аз сӯфии чгўим ки сӯфӣ худ ӯст

عارف یکی است از صوفی چگویم که چیست که نه آدمیزاد است و نه آدمی، زاهد به بهشت مینازد و عارف بدوست از صوفی چگویم که صوفی خود اوست

Доне ки зиндагонии тамом кадомаст онкас ки ҳамеша беномаст ва аз ҳақ бар дил ӯ паёмаст ва дар дил ӯ дигар дӯст бардавомаст дунё ӯро домасту уқбои дона ӯ на машғӯл домаст ва на дона

دانی که زندگانی تمام کدام است آنکس که همیشه بی نام است و از حق بر دل او پیام است و در دل او دگر دوست بردوام است دنیا او را دام است و عقبی دانه او نه مشغول دام است و نه دانه

Интизорро тоқат бояд ва моро нест сабрро фароғат бояд ва моро нест

انتظار را طاقت باید و ما را نیست صبر را فراغت باید و ما را نیست

Ҳар кӯҳ ки на бароварда меҳр ӯст ҳомӯнаст ва ҳар об ки на аз дарёӣ ӯст хӯнаст

هر کوه که نه برآورده مهر اوست هامونست و هر آب که نه از دریای اوست خونست

Ҳушдор ки аз ин давлат науфтӣ ки агар аз ҳашт биҳишти дроФтӣ ба аз онкӣ аз гӯша чашм беафтӣ агар як кас аз дӯстон ӯро қабул кардӣ рстӣ , сухан ҳаллоҷ шунидам на қабул кардам венаи инкори ман саррофами маро бо раду қабул чикор ин кор макун ки инкор шавамаст инкоркунанда маҳрӯмаст сайл дар боло ва ман дрҳомўнми ҳам дардмандон донанд ки ман чунам

هشدار که از این دولت نیفتی که اگر از هشت بهشت درافتی به از آنکه از گوشه چشم بیفتی اگر یک کس از دوستان او را قبول کردی رستی، سخن حلاج شنیدم نه قبول کردم ونه انکار من صرافم مرا با رد و قبول چکار این کار مکن که انکار شوم است انکار کننده محروم است سیل در بالا و من درهامونم هم دردمندان دانند که من چونم

Боркаш бош на бор ниҳанда таҳт ҳукм бош на ҳукмкунанда нафас бутасту қабули халқи зуннори айни ҳақиқат бтў гуфтам якбори ин кор на бхдмти ёбӣу талаб балки бҳрмти ёбӣу адаб агар ҷони мо дар сари ӣнкор бар ояд шояд ки ин кори моро ҷон афзоед бакӯш то ҷон зинда шавад ки чун ҷон зинда шаваду тан банда шавад дил аз дунё бар канда шавад

بارکش باش نه بار نهنده تحت حکم باش نه حکم کننده نفس بت است و قبول خلق زنار عین حقیقت بتو گفتم یکبار این کار نه بخدمت یابی و طلب بلکه بحرمت یابی و ادب اگر جان ما در سر اینکار بر آید شاید که این کار ما را جان افزاید بکوش تا جان زنده شود که چون جان زنده شود و تن بنده شود دل از دنیا بر کنده شود