Пер тариқат гуяд : илоҳӣ ба қадар ту нодонаму сазои туро нотавонам дар бечорагии худ саргардонаму рўзбрўз бар зиёнам чун манӣ чун буд чунонам ва аз нгрстн дар торикӣ ба фиғонам ки бар ҳеҷ чиз ҳаст мондоннд надонам чашм бар рӯзӣ дорам ки ту Бамоне ва ман нмонм , чун ман кист ки он рӯз ба байнами вар ба байнами Фдоӣии онам

پیر طریقت گوید: الهی به قدر تو نادانم و سزای تو را ناتوانم در بیچارگی خود سرگردانم و روزبروز بر زیانم چون منی چون بود چنانم و از نگرستن در تاریکی به فغانم که بر هیچ چیز هست ماندانند ندانم چشم بر روزی دارم که تو بمانی و من نمانم، چون من کیست که آن روز به بینم ور به بینم فدائی آنم

Худовандо ҳамчун ятем бе падари гирёнам дар монда дар дасти хсмонми хастаи гуноҳам ва аз хештан бар товонам , хароби умру муфлиси рўзгоронм худовандо фарёдрас ки аз нокасе худ бФрёдм

خداوندا همچون یتیم بی پدر گریانم در مانده در دست خصمانم خسته گناهم و از خویشتن بر تاوانم، خراب عمر و مفلس روزگارانم خداوندا فریادرس که از ناکسی خود بفریادم

Дариғо ки рӯзгор бар боди додему шукри неъмат вале нгзордим дариғо ки қадари умр хештан нашнохтем ва аз кори дунё ба итоати мавлои нпрдохтим дариғо ки умри азиз ба сар омад ва рӯзгор бигузашту табаъот он бимонад

دریغا که روزگار بر باد دادیم و شکر نعمت ولی نگذاردیم دریغا که قدر عمر خویشتن نشناختیم و از کار دنیا به اطاعت مولی نپرداختیم دریغا که عمر عزیز به سر آمد و روزگار بگذشت و تبعات آن بماند