Пер тариқат гуяд : ин шуғл дар биҳишти шуғли омма муъминонаст аммо муқаррабони мамлакату хосони ҳазрати мшоҳдт аз мутолиаи шуҳуду астғроқи вуҷӯди як лаҳзаи ҳам бо Наим биҳишт напардозанд ва ба забони ҳоли ҳмигўинд :

پیر طریقت گوید: این شغل در بهشت شغل عامه مؤمنان است اما مقربان مملکت و خاصان حضرت مشاهدت از مطالعه شهود و استغراق وجود یک لحظه هم با نعیم بهشت نپردازند و به زبان حال همیگویند:

Худовандо азими шаънӣ ва ҳамеша меҳрбонии қадими эҳсону равшани бурҳонии ҳам наоне ҳам аёнӣ аз дида наоне ва ҷонҳоро аёнии бчизии Монӣ то гӯям ки чунонӣ онӣ ки худ гуфтӣу чунонкӣ худ гуфтӣ онӣ эй ҷавонмард агар чунонаст ки дар ҷаҳд ва дар амали тқсирдорӣ дар он кӯш ки дар ростии дӯстӣу дарди шавқ муқассир набошӣ ки сидқи муҳаббати тақсири амалро ҷуброн кунад лекини тавфир ( зиёд кардан ) амали тақсири муҳаббатро ҷуброн накунад

خداوندا عظیم شأنی و همیشه مهربانی قدیم احسان و روشن برهانی هم نهانی هم عیانی از دیده نهانی و جانها را عیانی بچیزی مانی تا گویم که چنانی آنی که خود گفتی و چنانکه خود گفتی آنی ای جوانمرد اگر چنان است که در جهد و در عمل تقصیرداری در آن کوش که در راستی دوستی و درد شوق مقصر نباشی که صدق محبت تقصیر عمل را جبران کند لیکن توفیر (زیاد کردن) عمل تقصیر محبت را جبران نکند

Брхбр ҳаме рафтам ҷӯёии яқини хавфи мояу рҷоءи қарини мақсӯд аз ман ниҳон ва ман кӯшндаи дайни ногаҳони барқ таҷаллӣ битофт аз камӣни оре аз гумону шаки чунон бенанд ва аз дӯсти чунин

برخبر همی رفتم جویای یقین خوف مایه و رجاء قرین مقصود از من نهان و من کوشنده دین ناگهان برق تجلی بتافت از کمین آری از گمان و شک چنان بینند و از دوست چنین

Аз куҷо онрўз бозёбам ки ту маро будӣ ва ман набӯд ? то онрўз нарасм миёни оташу дӯдами вар ба ду гетӣ онрўз ёбам бар судами вар буд ту дарёбам ба набӯд худ хушнӯдам

از کجا آنروز بازیابم که تو مرا بودی و من نبود؟ تا آنروز نرسم میان آتش و دودم ور به دو گیتی آنروز یابم بر سودم ور بود تو دریابم به نبود خود خشنودم