Пер тариқат гуяд : эй мискини фардои қиёмат ки сарону сарҳангони дайнро дар паноҳи лутфу карами худовандӣ ҷо диҳанд надонам ки туро бо ин синаи олӯдау амали шӯрида куҷо нишонанду рахтати куҷои Фрўнҳнд ? захмӣ ки дар он наҳодӣ дард накунад нишон онаст ки дар он ниҳод ҳаёт нест , агар бемории охири нолае кӯ ? агар беёру ёварии охртлбии кӯ ?

پیر طریقت گوید: ای مسکین فردای قیامت که سران و سرهنگان دین را در پناه لطف و کرم خداوندی جا دهند ندانم که تو را با این سینه آلوده و عمل شوریده کجا نشانند و رختت کجا فرونهند؟ زخمی که در آن نهادی درد نکند نشان آنست که در آن نهاد حیات نیست، اگر بیماری آخر ناله ای کو؟ اگر بی یار و یاوری آخرطلبی کو؟

Худованди фармӯдае осӣони шикастае муфлисони дармондау пой ба гули фурӯ шуда , эй муштоқон дард задае дӯстони икдлаҳ дар ҳар ҳол ки бошед ғарқаи лутфу атоёи хастаи тири балои ҳамаи моро хонед ҳамаи моро донед гирд мо гардид иззат аз мо ҷўӣиди қурб мо хоҳед равнақи анҷумани азизони қурб моасту ҷамоли маҳфили дӯстони ҳузур моаст ҳар ҷои се гадо ба ҳам фароз омаданд қурби ҳазрати мо онҷои ҷӯянд

خداوند فرموده ای عاصیان شکسته ای مفلسان درمانده و پای به گل فرو شده، ای مشتاقان درد زده ای دوستان یکدله در هر حال که باشید غرقه لطف و عطایا خسته تیر بلا همه ما را خوانید همه ما را دانید گرد ما گردید عزت از ما جوئید قرب ما خواهید رونق انجمن عزیزان قرب ما است و جمال محفل دوستان حضور ما است هر جا سه گدا به هم فراز آمدند قرب حضرت ما آنجا جویند