Пер тариқат гуяд : илоҳии ту онӣ ки аз бандаи носазои бинӣ ва ба уқубати нштобӣ аз бандаи куфр май шинавӣу неъмат аз ӯ боз нагирӣу тўбту инобат бар ӯ арза кунӣ ва ба пайғому хитоби худ ӯро бозхонӣ ва агар боз омад ӯро ваъдаи мағфирати диҳии пас чун бо душмани бдкрдори чунинӣ бо дӯстони некӯкор чунӣ ?

پیر طریقت گوید: الهی تو آنی که از بنده ناسزا بینی و به عقوبت نشتابی از بنده کفر می شنوی و نعمت از او باز نگیری و توبت و انابت بر او عرضه کنی و به پیغام و خطاب خود او را بازخوانی و اگر باز آمد او را وعده مغفرت دهی پس چون با دشمن بدکردار چنینی با دوستان نیکوکار چونی؟

Одамиро се ҳолатаст ки ба он машғӯл аст

آدمی را سه حالت است که به آن مشغول است

ё тоъат ки ӯро аз он судаст ё маъсият ки ӯро аз он пушаймонӣаст ё ғифлат ки ӯро аз он зиён аст

یا طاعت که او را از آن سود است یا معصیت که او را از آن پشیمانی است یا غفلت که او را از آن زیان است

Панди некӯтар аз қуръон чист ? прсўдтр аз тиҷорат бо худо чист ? носеҳтару меҳрбонтар аз мавло кист , сармоя эй фарохтар аз имон чист ? магари одамиро ба зиён хурсандӣаст ? ё ба даврӣ аз ҳақ рзомндӣаст ? ва ё ӯро аз дӯст безорӣаст ? ки рӯзӣ бедор шавад ки бӯданиҳо бӯданӣасту панди онгоҳи пазирад ки ба ӯ расад ончӣ расӣданӣаст !

پند نیکوتر از قرآن چیست؟ پرسودتر از تجارت با خدا چیست؟ ناصح تر و مهربان تر از مولا کیست، سرمایه ای فراخ تر از ایمان چیست؟ مگر آدمی را به زیان خرسندی است؟ یا به دوری از حق رضامندی است؟ و یا او را از دوست بیزاری است؟ که روزی بیدار شود که بودنی ها بودنی است و پند آنگاه پذیرد که به او رسد آنچه رسیدنی است!

Ман чаҳ донистам ки онкас ки биҳишт ӯро рас моласт муздураст ориф касеаст ки дар орзӯии як лаҳза висоласт ман чаҳ донистам ки ҳайрат ба висоли ту тариқаст ва туро ӯ бештар ҷӯяд ки дар ту ғариқаст !

من چه دانستم که آنکس که بهشت او را راس مال است مزدور است عارف کسی است که در آرزوی یک لحظه وصال است من چه دانستم که حیرت به وصال تو طریق است و تو را او بیشتر جوید که در تو غریق است!

Ир тариқат гуяд : рӯзгорӣ ӯро май ҷустами худро меёфтам акнӯн ки худро меҷӯям ӯро меёбам ин он таҳайюраст ки ҷавонмардони онрои бдъо хостаанд ки гӯйанд : ё далели алмтҳирни заданеи тҳиро эй раҳнамоӣ ҳайрат задагон ҳайрати маро фузун кун

یر طریقت گوید: روزگاری او را می جستم خود را می یافتم اکنون که خود را می جویم او را می یابم این آن تحیر است که جوانمردان آنرا بدعا خواسته اند که گویند: یا دلیل المتحیرن زدنی تحیرا ای رهنمای حیرت زدگان حیرت مرا فزون کن

Илоҳӣ ба анояти азалии тухм бдоит коштӣ ба рисолати паямбарон об додӣ ва биорӣ тавфиқи рўёнидӣ ва ба назару эҳсони худ ба баровардӣ аз лутф ту мехоҳам ки заҳрҳои хашм аз он боздорӣ ва насим дод бар ӯ бҷҳонӣу коштаи анояти азалиро ба риояти абадӣ мадад кунӣ

الهی به عنایت ازلی تخم بدایت کاشتی به رسالت پیمبران آب دادی و بیاری توفیق رویانیدی و به نظر و احسان خود به برآوردی از لطف تو می خواهم که زهرهای خشم از آن بازداری و نسیم داد بر او بجهانی و کاشته عنایت ازلی را به رعایت ابدی مدد کنی

Дарду дармони ғаму шодӣ , фақру Ганаи ин ҳамаи сифат соликонаст дар манзилҳои роҳ аммо мардӣ ки бмқсд расад ӯро на мақомаст на манзил на вақт на ҳол на ҷон на дил

درد و درمان غم و شادی، فقر و غنا این همه صفت سالکان است در منزلهای راه اما مردی که بمقصد رسد او را نه مقام است نه منزل نه وقت نه حال نه جان نه دل

Илоҳии вақтро бадарад май нозаму зёдтиро мисозм ба умеди онкӣ чун дар ин дарди бгдозми дарду роҳат ҳар ду барандозам

الهی وقت را بدرد می نازم و زیادتی را میسازم به امید آنکه چون در این درد بگدازم درد و راحت هر دو براندازم

Ҳар ки шуълае аз нури сидқ бар ӯ тофт бори дунё натавонад кашиду зинату тнъми дунё натавонад дид ва ҳар ки аз тафриқаи расму одат халосӣ ёфту насими ҳақиқат бар фитрат ӯ вазиди нози биҳишт натавонад кашид илоҳии дӯстони ту сарону сари ҳнгоннд ва беганҷу хостаи тўонгроннд ва ба номи дрўишоннд ва ба ҳақиқати тавонгарон ҷаҳон худ эшонанд дардҳо доранд ва аз гуфтани он бе забонанд

هر که شعله ای از نور صدق بر او تافت بار دنیا نتواند کشید و زینت و تنعم دنیا نتواند دید و هر که از تفرقه رسم و عادت خلاصی یافت و نسیم حقیقت بر فطرت او وزید ناز بهشت نتواند کشید الهی دوستان تو سران و سر هنگانند و بی گنج و خواسته توانگرانند و به نام درویشانند و به حقیقت توانگران جهان خود ایشانند دردها دارند و از گفتن آن بی زبانند