Пер тариқат гуяд : илоҳӣ ҳар чанд мо гунаҳ корем ту ғаффорӣ ҳар чанд мо зишт корем ту саттории подшоҳои ганҷи фазли ту дорӣ ва беназир ва беёрӣ сазад ки хатоҳои моро дргзорӣ

پیر طریقت گوید: الهی هر چند ما گنه کاریم تو غفاری هر چند ما زشت کاریم تو ستاری پادشاها گنج فضل تو داری و بی نظیر و بی یاری سزد که خطاهای ما را درگذاری

Худоё ба нишонат бинандагонем ба науммат зиндагонӣам ба фазлати шодоним ба меҳрати нозоним аз ҷоми меҳри ту масти моӣими сайди ишқи ту дар доми моӣим

خدایا به نشانت بینندگانیم به نامت زندگانیم به فضلت شادانیم به مهرت نازانیم از جام مهر تو مست مائیم صید عشق تو در دام مائیم

Занҷири мънбри ту доми дил мо аст

زنجیر معنبر تو دام دل ما است

Анбари зи насим ӯ ғулом дар мо аст

عنبر ز نسیم او غلام در ما است

Дар ишқи ту чун хаттии баноми дил мо аст

در عشق تو چون خطی بنام دل ما است

Гўӣӣ ки ҳамаи ҷаҳони бкоми дил мо аст

گوئی که همه جهان بکام دل ما است

Худоё дар хдоӣии иктоӣӣ дар ягонагӣ беҳмтоӣӣ дар зоту сифот аз халқи ҷдоӣии муттасиф ба баҳои муттаҳид ба кбрёӣии моя ҳар бенавоу паноҳ ҳар гдоӣии ҳамаро хдоӣӣ то дӯст гароӣ

خدایا در خدائی یکتائی در یگانگی بی همتائی در ذات و صفات از خلق جدائی متصف به بهائی متحد به کبریائی مایه هر بی نوا و پناه هر گدائی همه را خدائی تا دوست گرائی

Дар чашми манӣ рӯй бмни ннмоӣӣ

در چشم منی روی بمن ننمائی

Вондри диламии ҳеҷ бмн нагароӣ

واندر دلمی هیچ بمن نگرائی

?иҷону дилу дида вае биноӣӣ

ایجان و دل و دیده و ای بینائی

Чун аз дилу дида дар канорами ноӣӣ

چون از دل و دیده در کنارم نائی

Илоҳии доне ки ман на бахуди бойени рӯзам ва на бкФоити худ шамъи ҳидояти афрӯзам аз ман чаҳ ояд ва аз кирдори ман чаҳ кушояд ? тоъати ман бтўФиқи ту хизмати ман бҳдоити ту тавбаи ман бръоити ту шукри ман ба анъоми ту зикри ман ба илҳом туаст ҳамаи тўӣии ман кӣам ? агар фазл ту набошад ман бар чаҳам ?

الهی دانی که من نه بخود باین روزم و نه بکفایت خود شمع هدایت افروزم از من چه آید و از کردار من چه گشاید؟ طاعت من بتوفیق تو خدمت من بهدایت تو توبه من برعایت تو شکر من به انعام تو ذکر من به الهام تو است همه توئی من کی ام؟ اگر فضل تو نباشد من بر چه ام؟