Пер тариқат гуяд : муздур ӯаст ки биҳишт ӯро ҳаззасту ориф ӯаст ки дар орзӯии як лаҳзааст муздур дар орзӯии ҳуру қусӯри ориф дар баҳри аёни ғарқаи нури яке аз орифонро ҳангом мурдан гуфтанд барои шумо дар баҳоии осмони гушӯдаи биҳиштҳо оростаи канизакон бар конгресс нишаста ва ҳама мегӯйанд навишт боди ориф бо забон ҳол мегуяд худоёи биҳишту ҳурро чаҳ нозам агар марои нафасии диҳӣ аз он нафаси биҳиштии созам

پیر طریقت گوید: مزدور او است که بهشت او را حظ است و عارف او است که در آرزوی یک لحظه است مزدور در آرزوی حور و قصور عارف در بحر عیان غرقه نور یکی از عارفان را هنگام مردن گفتند برای شما در بهای آسمان گشوده بهشتها آراسته کنیزکان بر کنگره نشسته و همه می گویند نوشت باد عارف با زبان حال می گوید خدایا بهشت و حور را چه نازم اگر مرا نفسی دهی از آن نفس بهشتی سازم