Пер тариқат гуяд : ман чаҳ донистам ки бар куштаи дӯстӣ қисосаст чун нек нагиристам туро ин муомила бо хавосаст ман чаҳ донистам ки дӯстии қиёмат маҳзаст ва аз куштаи дӯстии дят хостан фарзаст шигифтои ин чаҳ кораст он чаҳ кори қавмиро бсухт қавмиро бикушт на як сӯхта пушаймон шуд ва на як куштаи баргашту бзбони ҳоли ҳмигўинд :

پیر طریقت گوید: من چه دانستم که بر کشته دوستی قصاص است چون نیک نگریستم تو را این معامله با خواص است من چه دانستم که دوستی قیامت محض است و از کشته دوستی دیت خواستن فرض است شگفتا این چه کار است آن چه کار قومی را بسوخت قومی را بکشت نه یک سوخته پشیمان شد و نه یک کشته برگشت و بزبان حال همیگویند:

Дар ишқ ту дод ман ситамҳои ту бод

در عشق تو داد من ستم های تو باد

Ҷонӣ дорам фидои ғамҳои ту бод

جانی دارم فدای غم های تو باد