Пер тариқат гуяд : худовандо ёфта меҷӯям бо дидаи врмигўим ки : ман дорам чаҳ ҷӯям ? ман ки байнам чаҳ гӯям ? шефтаи ин ҷуст ва ҷӯям гирифтор ин гуфтугӯем худовандо худ кардам ва худ харидами оташ бар худами худро Фрўзонидм аз дӯстӣ овоз додам дилу ҷонро Фроноз додам мҳрбоно акнӯн ки дар ғарқобами дастами гир ки гарми афтодам

پیر طریقت گوید: خداوندا یافته می جویم با دیده ورمیگویم که: من دارم چه جویم؟ من که بینم چه گویم؟ شیفته این جست و جویم گرفتار این گفتگویم خداوندا خود کردم و خود خریدم آتش بر خودم خود را فروزانیدم از دوستی آواز دادم دل و جانرا فراناز دادم مهربانا اکنون که در غرقابم دستم گیر که گرم افتادم

Ореи муштоқи кушта дӯстӣаст ҳар чанд сар ба болинаст ки куштаи дӯстӣ ба аз кушта шамшераст на аз куштаи дӯстӣ хӯн ояд вена аз сӯхтаи он дӯди куштаи бкштни розӣу сӯхтаи бсўхтни хушнӯд

آری مشتاق کشته دوستی است هر چند سر به بالین است که کشته دوستی به از کشته شمشیر است نه از کشته دوستی خون آید ونه از سوخته آن دود کشته بکشتن راضی و سوخته بسوختن خشنود