Пер тариқат гуяд : зиндагони се касанд яке зиндаи бҷони дайгарии зинда ба илму сеюмии зиндаи баҳақ ӯ ки бҷон зиндааст ба қӯт зиндааст ва ба бод , ӯ ки ба илм зиндааст зинда ба меҳраст ва ба ёди онкӣ ба ҳақ зиндааст зиндагонии худ бдўшоди худоёи ҷон дар тан агар аз ту маҳрӯм монад мурда зиндонӣасту ксикаҳ дар роҳи ту ба умеди висоли ту кушта шавад зинда ҷовидонӣ аст

پیر طریقت گوید: زندگان سه کس اند یکی زنده بجان دیگری زنده به علم و سومی زنده بحق او که بجان زنده است به قوت زنده است و به باد، او که به علم زنده است زنده به مهر است و به یاد آنکه به حق زنده است زندگانی خود بدوشاد خدایا جان در تن اگر از تو محروم ماند مرده زندانی است و کسیکه در راه تو به امید وصال تو کشته شود زنده جاویدانی است

Гуфтӣ магзар бкўии мо дар махмур

گفتی مگذر بکوی ما در مخمور

То кушта нашайъ ки хасм моҳаст ғаюр

تا کشته نشی که خصم ماهست غیور

Гӯям сухании бета ки бошам маъзӯр

گویم سخنی بتا که باشم معذور

Дар кӯии ту кушта ба ки аз рӯй ту давр

در کوی تو کشته به که از روی تو دور

Оре , дӯстонро захм хӯрдан дар кӯй ӯст ба фол некӯаст ва дар қимори хонаи ишқи эшонро ҷон бохтани одат ва ху аст

آری، دوستان را زخم خوردن در کوی اوست به فال نیکو است و در قمار خانه عشق ایشان را جان باختن عادت و خو است

Молу зару чизи ройгон бояд бохт

مال و زر و چیز رایگان باید باخت

Чун кор бҷон расед ҷон бояд бохт

چون کار بجان رسید جان باید باخت