Пер тариқат гуяд : тавҳиди мусулмонони миёни се ҷумлааст исботи сифот бе ифроти внФии ташбеҳ бетаътил ва бар зоҳир рафтан бе тхлити ҳақиқат исбот онаст ки ҳар чаҳ худо гуфт аз худ бар баёнасту ончии Мустафои фармӯда аз ҳақ бар аёнаст пас бояд тасдиқу таслим дар он пешгирӣ ва бар зоҳир он боистӣу онро мисл назанӣ вабаи хаёли гирд он нагардӣ ки ончӣ дар илм худо ояд дар хаёл наёяд ва бояд аз тафаккур дар он бипарҳезӣу такаллуфу таъвил дар он нҷўӣӣ инаст тавҳид ки бо он ба биҳишти раванд ва аз дӯзах барраанд ва аз хашми ҳақ озод шаванд

پیر طریقت گوید: توحید مسلمانان میان سه جمله است اثبات صفات بی افراط ونفی تشبیه بی تعطیل و بر ظاهر رفتن بی تخلیط حقیقت اثبات آنست که هر چه خدا گفت از خود بر بیان است و آنچه مصطفی فرموده از حق بر عیان است پس باید تصدیق و تسلیم در آن پیش گیری و بر ظاهر آن بایستی و آنرا مثل نزنی وبه خیال گرد آن نگردی که آنچه در علم خدا آید در خیال نیاید و باید از تفکر در آن بپرهیزی و تکلف و تأویل در آن نجوئی این است توحید که با آن به بهشت روند و از دوزخ برهند و از خشم حق آزاد شوند

Аммо тавҳиди орифон ки зинат садиқонаст на кори об ва гуласт ва на ҷои бону дили муваҳҳиди ориф ба забон чаҳ гуяд ки ҳолаши худ забонаст тавҳидро чигуна таъбир кунад ки бо ҳар иборатии айн бӯҳтонаст ин тавҳид на аз халқаст балки онро аз ҳақ нишонаст ва дар ҳақиқати растохези дили вғорт ҷон аст

اما توحید عارفان که زینت صدیقان است نه کار آب و گل است و نه جای بان و دل موحد عارف به زبان چه گوید که حالش خود زبان است توحید را چگونه تعبیر کند که با هر عبارتی عین بهتان است این توحید نه از خلق است بلکه آنرا از حق نشان است و در حقیقت رستاخیز دل وغارت جان است