Пер тариқат гуяд : нишон ёфт иҷобат дӯстӣ ризосту афзояндаи оби дӯстӣ вафоаст ганҷи дӯстии ҳама нурасту бори дарахти дӯстии ҳамаи сарвар ҳар ки аз ду гетӣ ҷудо монад дар дӯстӣ маъзӯраст ва ҳар ки аз дӯсти подош дӯстӣ хоҳад носипосаст дӯстии дӯстӣ ҳақасту дигари ҳамаи васвоси наздиктар манзили бхдоўнд дӯстӣаст дӯстӣ дарахтӣаст ки бори сари дарораду изоади ҳамаи гулҳои инси раведи дӯстӣ абрӣаст ки ҳамаи нури борад ва шаробӣаст ки ҳама шаҳд созад ва роҳӣаст ки ҳамаи машку абири оради рақами дӯстӣ азалӣасту доғи он абадӣ

پیر طریقت گوید: نشان یافت اجابت دوستی رضاست و افزاینده آب دوستی وفا است گنج دوستی همه نور است و بار درخت دوستی همه سرور هر که از دو گیتی جدا ماند در دوستی معذور است و هر که از دوست پاداش دوستی خواهد ناسپاس است دوستی دوستی حق است و دیگر همه وسواس نزدیکتر منزل بخداوند دوستی است دوستی درختی است که بار سر درآرد و ازاد همه گلهای انس روید دوستی ابری است که همه نور بارد و شرابی است که همه شهد سازد و راهی است که همه مشک و عبیر آرد رقم دوستی ازلی است و داغ آن ابدی

То дӯстии дӯсти марои одат ва хуаст аз дӯсти манам ҳама ва аз ман ҳамаи дӯст эй мҳимни акрам , эй мҳтҷби муаззам эй мутаҷаллии бикрам , эй қисоми пеш аз лавҳу қалами бодо ки рӯзии боз , раҳам аз заҳмати ҳаввоу одам озод шавам аз банди вуҷӯду адам аз дил берун кунам ин ҳасрати вандам ва бо дӯсти бросоими як дам ва дар маҷлиси инси қадаҳи шодӣ бар дасти ниҳодаи дамодам

تا دوستی دوست مرا عادت و خوست از دوست منم همه و از من همه دوست ای مهیمن اکرم، ای محتجب معظم ای متجلی بکرم، ای قسام پیش از لوح و قلم بادا که روزی باز، رهم از زحمت حوا و آدم آزاد شوم از بند وجود و عدم از دل بیرون کنم این حسرت وندم و با دوست برآسایم یک دم و در مجلس انس قدح شادی بر دست نهاده دمادم